برسی اثر و ماندگاری تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا بر درد و حرکات عملکردی پایه افراد دارای کمردرد مزمن غیر اختصاصی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تمرینات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی دانشگاه اصفهان، و عضو هیات علمی دانشگاه خلیج فارس بوشهر، ایران
2 دانشیار، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 گروه جراحی مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب بیمارستان کاشانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، مرکز تحقیقات مدلسازی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.22089/smj.2024.16889.1753چکیده
هدف این تحقیق بررسی اثر و ماندگاری هشت هفته تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا بر درد و حرکات عملکردی پایه افراد 30 تا 50 ساله دارای کمردرد مزمن غیر اختصاصی بود. پس از انتخاب هدفمند و گروهبندی به صورت تصادفی، 29 نفر (13 نفر گروه تمرینی و 16 نفر گروه کنترل) تا پایان تحقیق باقی ماندند. از شاخص بصری درد و آزمونهای غربالگری حرکتی عملکردی برای ارزیابی بیماران در پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دوماهه استفاده شد. گروه تمرینی سه جلسه 50 تا 60 دقیقهای و به مدت هشت هفته تمرینات پایداری عصبیعضلانی پویا را انجام دادند و گروه کنترل فعالیت روتین روزانه خود را دنبال کردند. دادهها با روش آماری تحلیل واریانس آمیخته، تی مستقل و تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند. نتایج نشان داد، شاخص درد )001/0≥P) و نمرات حرکات عملکردی بیماران گروه تمرینی )001/0≥P) در پسآزمون بهبود پیدا کرد. اثر مثبت تمرینات پس از یک دوره دوماهه بیتمرینی نسبت به پسآزمون کمی کاهش پیدا کرد، ولی این کاهش از لحاظ آماری معنادار نبود )05/0˃P). تغییرات پیگیری نسبت به پیشآزمون گروه تمرینی و تغییرات در نوبتهای اندازهگیری گروه کنترل معنادار نبود )05/0˃P). میتوان نتیجه گرفت، تمرینات پایداری عصبیعضلانی پویا به مدت هشت هفته باعث بهبودی درد و حرکات عملکردی در افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی شد و این بهبودی تا دو ماه پس از پایان تمرینات نیز پایدار بود