فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر 6 هفته تمرین نوردیک همسترینگ بر زاویه Q، نسبت قدرت عضله همسترینگ به عضله چهارسر ران و فعالیت الکتریکی این عضلات در فوتبالیست‌های نوجوان دارای زانوی پرانتزی شهر تهران است. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع مطالعات کاربردی نیمه­تجربی یک گروه می­باشد.  از میان فوتبالیست‌های نوجوان دارای زانوی پرانتزی شهر تهران، 13 نفر به­صورت تصادفی انتخاب شدند. زاویه Q با گونیامتر، نسبت قدرت همسترینگ به چهارسر ران و فعالیت الکتریکی عضلات به ترتیب به­وسیله دستگاه ایزوکینتیک و دستگاه الکترومیوگرافی، بعد از 6 هفته تمرین نوردیک همسترینگ اندازه‌گیری شد. از آزمون تی وابسته برای تحلیل داده‌ها استفاده شد. یافته‌ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد بین پیش­آزمون و پس­آزمون زاویه Q (P< 0.00)، نسبت قدرت عضله همسترینگ به چهارسر در حالت اکستنشن در سرعت زاویه‌ای 60  (P< 0.02) و 180 درجه بر ثانیه (P< 0.001)، و همچنین در حالت فلکشن با سرعت زاویه­ای 60 (P< 0.01) و 180 (P< 0.03) برثانیه تفاوت معناداری وجود دارد. نتایج حاصل از پیش­آزمون و پس­آزمون فعالیت الکتریکی عضلات نیم­وتری (P< 0.01) ، دو سر رانی (p< 0.04) و پهن خارجی (P< 0.02) در سرعت زاویه‌ای 60 درجه بر ثانیه تفاوت معناداری را نشان داد. این تفاوت معنادار برای عضلات نیم­وتری (P< 0.01) و دو سر رانی (P< 0.00) در سرعت زاویه‌ای 180 درجه بر ثانیه نیز قابل مشاهده بود. اما در عضله پهن داخلی در سرعت زاویه‌ای 60  (P< 0.07) و 180 (P< 0.24) درجه بر ثانیه و در عضله پهن خارجی در سرعت زاویه‌ای 180 درجه بر ثانیه (P< 0.28) تفاوت معنا­داری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد تمرین نوردیک همسترینگ می­تواند با اثر مثبتی که بر زاویه Q و قدرت عضلات همسترینگ می­گذارد، به­عنوان تمرینی برای تقویت این عضله و همچنین در پیشگیری از آسیب­ها مورد استفاده قرار گیرد.