تأثیرخستگی بر پارامترهای مکانی و زمانی راهرفتن درافراد با کف پای صاف منعطف و طبیعی
نویسندگان
1 استادیار، گروه آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، پژوهشگاه علوم ورزشی، تهران، ایران
2 استادیار، آسیبشناسی و حرکات اصلاحی، گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکدة تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری، آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، پردیس البرز دانشگاه تهران
4 استاد، آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکدة تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران
doi
10.22089/smj.2020.8394.1415چکیده
پژوهش حاضر به بررسی تأثیرخستگی بر پارامترهای مکانی و زمانی راهرفتن درافراد با کف پای صاف منعطف و طبیعی پرداخت. در این پژوهش نیمه تجربی از بین دانش آموزان پسر 15تا18ساله شهر تهران، 10 نفر دارای ناهنجاری کف پای صاف و 10 نفر سالم به عنوان آزمودنی در این تحقیق شرکت کردند. از تردمیل آنالیز گیت برای اندازهگیری پارامترهای راهرفتن استفاده شد. برای مقایسه درونگروهی و بینگروهی تأثیرخستگی بر پارامترهای مکانی و زمانی راه رفتن افراد دارای کف پای طبیعی و صاف از آزمونهای تحلیل واریانس اندازههای تکراری و تی همبسته استفاده شد. نتایج نشان داد که اختلاف معناداری در پس آزمون بین گروهها در متغیر حمایت یگانه وجود داشت. اما اختلاف معناداری در متغیرهای زمان گام، زمان قدم، حمایت دوگانه، طول گام، طول قدم و عرض قدم وجود نداشت. همیچنین خستگی تاثیر معناداری بر متغیرهای زمان گام، زمان قدم، حمایت دوگانه، طول گام، طول قدم و عرض قدم داشت.
