تأثیر سه نوع بریس مچ پا بر پایداری دینامیک موضعی حین دویدن افراد مبتلا به ناپایداری مچ پا
نویسندگان
1 استادیار، گروه بیومکانیک و فناوری ورزشی، پژوهشگاه تربیتبدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران.
2 استادیار، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
3 دانشجوی دکتری بیومکانیک ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
4 استاد بیومکانیک ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا (نویسندۀ مسئول).
doi
10.22089/smj.2021.9868.1460چکیده
هدف این مطالعه، تعیین اثر سه نوع بریس مختلف بر پایداری دینامیک موضعی با استفاده از حداکثر نمای لیاپانوف حین دویدن در افراد مبتلا به ناپایداری مچ پا بود. 12 آزمودنی مبتلا به ناپایداری مچ پا در گروه آسیبدیده و 12 آزمودنی سالمدر این مطالعه شرکت کردند. گروه آسیبدیده، روی تردمیل 70 گام با بریس سخت، نیمهسخت، نرم و بدون بریس دویدند. گروه سالم، تنها در وضعیت بدون بریس آزمون دویدن را انجام دادند. حداکثر نمای لیاپانوف با استفاده از دادههای کینماتیک محاسبه شد. نتایج نشان داد حداکثر نمای لیاپانوف کوتاهدوره در دویدن با بریس نیمهسخت در گروه آسیبدیده بهطور معناداری با سایر وضعیتهای بریس مچ پا متفاوت است، اما دویدن با بریس نیمهسخت تفاوت معناداری در حداکثر نمای لیاپانوف کوتاهدوره گروه آسیبدیده در مقایسه با گروه سالم ایجاد نکرد. با توجه به این نتایج، به نظر میرسد دویدن با بریس نیمهسخت توانسته است وضعیتی نزدیک به دویدن گروه سالم فراهم کند.
