مقایسه اثر کفی کفش با شیب خارجی متفاوت بر گشتاور اداکشن خارجی زانو در افراد مبتلا به زانوی پرانتزی با ساختار پای مشابه طی فاز استقرار دویدن
نویسندگان
1 . استادیار، آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه تندرستی و بازتوانی در ورزش، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی.
2 دانشجوی دکتری، بیومکانیک ورزشی، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه مازندران.
3 . استاد، طب فیزیکی و توانبخشی، گروه طب فیزیکی و توانبخشی، دانشکدۀ طب فیزیک و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران.
4 . استادیار، آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی و ورزشی، دانشگاه گنبدکاووس (نویسنده مسئول).
5 استاد، طب فیزیکی و توانبخشی، گروه طب فیزیکی و توانبخشی، دانشکدۀ طب فیزیک و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران.
doi
10.22089/smj.2021.9946.1462چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر کفی کفش با شیب خارجی متفاوت بر ایمپالس و گشتاور اداکشن خارجی زانو در افراد دارای زانوی پرانتزی انجام شد. شاخصهای کینتیکی و کینماتیکی مفصل زانو حین دویدن با پای برهنه، کفش بدون کفی، کفش همراه کفی با شیب خارجی صفر، 5 و 10 درجه با روش داینامیک معکوس محاسبه شد. براساس نتایج، اختلاف معناداری بین کفیهای کفش در میزان اوج گشتاور و ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو مشاهده شد، به طوری که کفیهای با شیب خارجی 5 و 10 درجه، باعث کاهش معنادار اوج گشتاور و ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو در مقایسه با شرایط پای برهنه، کفش بدون کفی و کفش همراه کفی با شیب صفر درجه شدند بر این اساس، میتوان کفیهای با شیب خارجی را به عنوان راهکاری مؤثر و غیرتهاجمی با هدف پیشگیری از اختلالات اسکلتی عضلانی از جمله استئوآرتریت مرتبط با ناهمراستایی زانوی پرانتزی در افراد مبتلا پیشنهاد نمود.
