تأثیر حذف بازخورد بینایی بر استراتژی های بازیابی تعادل افراد ناشنوا
نویسندگان
1 استاد، گروه آسیبشناسی و حرکات اصلاحی، دانشکدة تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 دانشیار، گروه آسیبشناسی و حرکات اصلاحی دانشکدة تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی ، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
4 استادیار، متخصص طب ورزشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22089/smj.2019.6810.1352چکیده
تاکنون پژوهشهای متعددی درزمینة بررسی نقش بینایی در توانایی کنترل پاسچر افراد انجام شدهاند و اهمیت اطلاعات بینایی را در این زمینه بهخوبی نشان دادهاند، ولی در هیچیک از این گزارشها به بررسی نقش اطلاعات بینایی در استراتژیهای بازیابی تعادل پرداخته نشده است. دادههایسیستمدهلیزیبرایتثبیتنگاهکردنلازموحیاتیهستند؛بنابراین، میتوانانتظارداشتکهکاراییسیستمبیناییدرافراد ناشنواازافرادعادیکمترباشد؛برایناساس، هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تأثیر حذف بازخورد بینایی بر استراتژیهای بازیابی تعادل افراد ناشنوا بود. 15 زن ناشنوا با میانگین سنی25/2 ± 93/28 سال، قد 46/6 ± 73/156 سانتی متر و وزن 91/7 ± 06/58 کیلوگرم بهعنوان آزمودنیهای پژوهش انتخاب شدند. استراتژیهای بازیابی تعادل با استفاده از حرکت ناگهانی تردمیل و توسط شش دوربین پرسرعت ثبت شدند. برای مقایسة متغیرهای پژوهش در دو وضعیت چشم باز و چشم بسته از آزمون تی زوجی استفاده شد.نتایج نشان داد که میزان نوسانات مفاصل ران و مچ پای ناشنوایان در پاسخ به اغتشاشهای خلفی-قدامی و قدامی-خلفی با بستن چشمها در حالت ایستاده میتواند بهطور معناداری افزایشیابد (05/0 > P).همچنین، بین نسبت نوسانات مفصل ران به مچ پای ناشنوایاندر دو حالت چشم باز و چشم بسته تفاوت معنادار وجود نداشت (05/0 < P). حذف اطلاعات بینایی موجب افزایش نوسانات مفاصل ران و مچ پای ناشنوایان میشود، اما تغییر معناداری در نسبت نوسانات مفصل ران به مچ پا ایجاد نشده است؛ بنابراین، بهنظر میرسد که اطلاعات بینایی نقش مهمی در انتخاب استراتژیهای استفادهشده برای بازیابی تعادل در افراد ناشنوا ندارند.