مقایسة شاخص‌های منتخب الکترومیوکرافی غضلات زانو در ورزشکاران با و بدون محدودیت دورسی‌فلکشن در تکلیف پرش فرود تک‌پا

نویسندگان

1 استاد آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشگاه تهران

2 دانشجوی کارشناسی‌ارشد امدادگر ورزشی، دانشگاه تهران

3 استاد آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشگاه تهران

doi
10.22089/smj.2018.1146
چکیده

هدف این پژوهش، مقایسة زمان شروع، فعالیت فیدفورواردی، فعالیت فیدبکی و اندازة فعالیت منتخبی از عضلات زانوی ورزشکاران مرد دانشگاهی مبتلا به محدودیت دامنة حرکتی دورسی فلکشن و سالم در پرش و فرود تک‌پا بود. 30 آزمودنی از سه رشتة بسکتبال، والیبال و هندبال به دو گروه کنترل و آزمایشی تقسیم شدند. در پرش فرود تک‌پا، زمان شروع، فعالیت فیدفورداری، فیدبکی و اندازة فعالیت پنج عضلة راست رانی، پهن داخلی، پهن خارجی، دوسررانی و نیم وتری با استفاده از روش الکترومایوگرافی اندازه‌گیری شدند. یافته‌ها نشان داد که در هر چهار عامل زمان شروع، فعالیت فیدفورداری، فعالیت فیدبکی و اندازة فعالیت عضلات منتخب زانو، بین ورزشکاران با محدودیت دورسی‌فلکشن در مچ پا با ورزشکاران سالم تفاوت معناداری وجود ندارد. نظریة زنجیرة حرکتی بیانگر این است که نقص در یک بخش از زنجیره می‌تواند موجب تغییر فعالیت عضلات شود؛ اما یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد که در فعالیت عملکردی پرش تک‌پا چنین تفاوتی در فعالیت عضلات منتخب وجود ندارد