تأثیر افزایش هیلاسترایک بر متغیرهای منتخب کینتیکی و کینماتیکی مفاصل مچ پا و زانوی ورزشکاران حین راهرفتن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آسیبشناسی و حرکات اصلاحی، دانشگاه خوارزمی
2 دانشیار آسیبشناسی و حرکات اصلاحی، دانشگاه خوارزمی
3 استاد فیزیوتراپی، دانشگاه علوم پزشکی ایران
4 دانشیار طب ورزشی، دانشگاه شهید رجایی تهران
5 استاد بیومکانیک، دانشگاه صنعتی شریف
doi
10.22089/smj.2018.1140چکیده
مطالعة حاضر با هدف بررسی تأثیرپذیری پارامترهای کینتیکی و کینماتیکی ورزشکاران از راهنمایی به گامبرداری، با افزایش هیلاسترایک انجام شد.این مطالعة مورد-شاهدی روی 13 ورزشکار مرد در دو وضعیت گامبرداری عادی و گامبرداری با افزایش هیلاسترایک انجام گردید. دامنة حرکتی، گشتاور مفاصل و نیروی عمودی عکسالعمل زمین، با دستگاه آنالیز حرکت وایکون و صفحهنیروی کیسلر انجام شد. نتایج نشان داد که افزایش هیلاسترایک در مقایسه با الگوی معمول، باعث کاهش معنادار زاویة فلکشن زانو در لحظة تماس پاشنه با زمین و فاز استقرار، کاهش میانگین گشتاور چرخش خارجی و اداکتوری زانو میشود. بهعلاوه، دورسیفلکشن مچ پا در فاز میانی استقرار با افزایش هیلاسترایک در مقایسه با الگوی معمول بیشتر بود؛ بنابراین، شاید گامبرداری با افزایش هیلاسترایک، بارگذاری مکانیکال مفصل زانو را کاهش دهد و مهمترآنکه، کششپذیری عضلة گاستروسولئوس را فراهم کند.
