فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

نظریه امنیتی‌سازی یکی از پر کاربرد‌ترین نظریات امنیتی معاصر است که توسط پژوهشگران در تبیین پدیده‌ها و مسائل مختلف امنیتی به کار گرفته شده است. این نظریه که ابتدا توسط مکتب کپنهاگ ارائه شد، همچنان در معرض اصلاح و نوآوری است تا با پوشاندن نقاط ضعف نظری و اجرایی خود قابلیت کاربردی خود را ارتقا بخشد. مقاله حاضر با تکیه بر مطالعات اسنادی درصدد توضیح بخشی از این تلاش‌ها و تبیین برخی از این نوآوری‌ها است که با عنوان نظریه‌پردازان «پسا کپنهاگی» مشهور شده‌اند. نگاه این اندیشمندان به امنیتی‌سازی بیشتر از آبشخور نظریات جامعه‌شناسانه سیراب شده و آنها درک برساخت‌گرایانه از امنیت را وسعت بخشیده اند. آنها علاوه بر نقش کنش گفتاری، از نقش بافت در تقویت یا تضعیف امنیتی‌سازی سخن گفته، خواهان توجه بیشتر به نقش مخاطب در فرایند امنیتی‌سازی بوده و تصویری پیچیده‌تر و کامل‌تر از امنیتی‌سازی ارائه می‌نمایند. آنها همچنین سعی دارند با تمرکز بر مسائل روش‌شناسی، قابلیت کاربردی سازی این نظریه را ارتقا بخشند. با این حال، ماهیت هیبریدی نظریه، زمینه‌وندی آن، مشکلات روش‌شناسانه و برخی ابعاد مغفول نظریه از مهم‌ترین چالشهایی هستند که مشکلاتی را در حوزه نظر و عمل برای آن فراهم نموده است.