طراحی مدل بهینه برونسپاری مدیریت پروژههای ورزشی
نویسندگان
1 گروه عمران، واحد علی آباد کتول، دانشگاه ازاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران
doi
10.22089/smrj.2025.4848چکیده
هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل بهینه برونسپاری مدیریت پروژههای ورزشی در ایران با استفاده از رویکرد کیفی و مبتنی بر نظریه دادهبنیاد (گراندد تئوری) بود. این مطالعه به دنبال تبیین عوامل مؤثر، شرایط زمینهای و مداخلهگر، راهبردهای اجرایی و پیامدهای حاصل از برونسپاری در حوزه مدیریت پروژههای عمرانی و اجرایی ورزش بود. جامعه پژوهش شامل مدیران ارشد وزارت ورزش، مدیران باشگاههای حرفهای، استادان دانشگاه و کارشناسان پروژههای عمرانی ورزشی بود. با استفاده از نمونهگیری هدفمند و نظری، ۱۸ مصاحبه نیمهساختاریافته انجام شد و دادهها با رویکرد سهمرحلهای کدگذاری (باز، محوری، انتخابی) تحلیل شد. یافتهها نشان داد که عوامل علّی نظیر ضعف در ساختار انتخاب پیمانکار، فشارهای سیاسی و اداری و کمبود دانش مدیریتی، از مهمترین دلایل ناکارآمدی برونسپاری هستند. همچنین شرایط زمینهای همچون بیثباتی مالی، ضعف ساختار نهادی و چارچوبهای مبهم حقوقی، بستر اجرای موفق را محدود میکنند. در کنار آن، متغیرهایی مانند حمایت نظارتی، رفتار پیمانکاران و مشارکت ذینفعان، شرایط مداخلهگر کلیدی به شمار میروند. در پاسخ به این وضعیت، راهبردهایی چون تدوین ساختارهای استاندارد، توانمندسازی پیمانکاران، ارتقای نظام نظارت و شفافسازی طراحی شد که درنهایت منجر به پیامدهایی چون افزایش کارایی، صرفهجویی مالی، ارتقای کیفیت اجرا و توسعه مشارکت خصوصی میشوند. مدل نهایی ارائهشده میتواند بهعنوان الگویی کاربردی در سیاستگذاری و تصمیمگیری مدیران ورزشی به کار رود.
