طراحی مدل اثر امنیت شغلی و رفتارهای سیاسی بر بدبینی و منزلت سازمانی (مورد مطالعه: فدراسیون‌های منتخب ورزشی)

نویسندگان

1 استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران

2 دانشجوی کارشناسی‌ارشد مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران

3 استاد مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران

doi
10.22089/smrj.2019.7049.2484
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی اثر امنیت شغلی و رفتارهای سیاسی بر بدبینی و مـنزلت سازمانی در فدراسیون‌های ورزشی انجام شد. همة کارکنان فدراسیون­های ورزشی منتخب جامعة آماری پژوهش را تشکیل دادند. در این پژوهش از روش نمونه­گیری هدفمند استفاده شد. انتخاب فدراسیون­ها براساس قدرت مدال‌آوری آن‌ها در بازی­های المپیک و آسیایی بودکه براساس جدول کرجسی و مورگان ۱۸۱ نفر به‌عنوان نمونه­ درنظر گرفته شدند. این پژوهش توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی بود. برای گردآوری داده­ها از چهار پرسش‌نامه استفاده شد: پرسش‌نامة «بدبینی سازمانی» (دین و همکاران، 1998)، پرسش‌نامة «منزلت سازمانی» (میل و آشفورث، 1992)، پرسش‌نامة «رفتار سیاسی» (نقشبندی و میرانی، 2018) و پرسش‌نامة «امنیت شغلی» (نیسی و همکاران، 2000). روایی صوری و محتوایی ابزارهای پژوهش توسط گروهی از اساتید صاحب­نظر تأیید شد. همچنین، برای پایایی ابزار از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده­ها از نرم­افزارهای اس.پی.اس.اس. و اسمارت پی.ال.اس. استفاده شد. یافته­های پژوهش نشان داد که اثر مستقیم رفتارهای سیاسی بر منزلت سازمانی و امنیت شغلی بر منزلت و بدبینی سازمانی معنادار بود؛ درحالی‌که اثر رفتارهای سیاسی بر بدبینی سازمانی و اثر بدبینی سازمانی بر منزلت سازمانی معنادار نبود. همچنین، اثر غیرمستقیم رفتارهای سیاسی و امنیت شغلی از طریق بدبینی سازمانی بر منزلت سازمانی معنادار نبود. می­توان نتیجه گرفت که هرچه مدیران با کارکنان رفتاری واضح‌تر داشته باشند و رفتارهای سیاسی‌ خود را کم‌رنگ کنند، منزلت سازمانی فدراسیون­های ورزشی منتخب نیز افزایش می‌یابد.