تبیین موانع پایداری مدیریت زنجیره تأمین صنایع کشاورزی با رویکرد مدلسازی ساختاری تفسیری ( موردمطالعه: تعاونیهای کشاورزی استان مازندران)
نویسندگان
doi
10.22034/ajcoop.2024.377802.1813چکیده
امروزه استفاده از شیوههای تولید پایدار نهتنها برای حذف اتلافها، بلکه برای ایجاد و بهبود ارزش مشتری در فرایند تولید موردتوجه است یکی از عوامل مهم در تولید پایدار توجه به پایداری در مدیریت زنجیر تأمین است که با موانعی مواجه است ازاینرو هدف از پژوهش حاضر تبیین موانع پایداری مدیریت زنجیره تأمین با رویکرد مدلسازی ساختاری تفسیری در تعاونیهای کشاورزی استان مازندران بوده است. روش تحقیق از نوع توصیفی- پیمایشی و برای گردآوری دادههای موردنیاز، پس از مطالعه مبانی نظری و تجربی پژوهش و موانع پایداری مدیریت زنجیره تأمین صنایع کشاورزی مورد شناسایی و استخراج گردیدند، در مرحله بعد با استفاده از نظرات 11 نفر از خبرگان شرکتهای تعاونی کشاورزی استان مازندران اقدام به بومیسازی متغیرها با استفاده از روش دلفی فازی گردید که پس از تحلیلهای انجامشده تعداد 16 معیار انتخاب شدند. سپس با استفاده از فن مدلسازی ساختاری تفسیری اقدام به تعیین روابط و سطحبندی معیارها گردید و از طریق روش میکمک جایگاه هر متغیر شناساییشده است. یافتهها و نتیجهگیری: نتایج حاکی از شناسایی متغیرها در 8 سطح شدند. معیار عدم اقدام به تدارکات پایدار، طراحی و توزیع پایدار در سطح اول، معیار فقدان مقررات و اجرای استانداردهای زیستمحیطی، اقتصادی و اجتماعی در سطح هشتم قرارگرفتهاند. مطالعات پیشین بیشتر بر موانع پایداری زنجیره تأمین در صنایع غیر از صنایع کشاورزی متمرکز بودند. این در حالی است که مطالعه حاضر با توجه به اهمیت تعاونیهای کشاورزی در وضعیت کشاورزی به شناسایی موانع پایداری زنجیره تأمین تعاونیهای کشاورزی استان مازندران و تعیین موانع کلیدی پرداخته است.