یادگیری رفتار مجرمانه در فضای سایبر
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق دانشگاه علامه طباطبائی، تهران (نویسنده مسئول)؛
2 استادیار گروه حقوق پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی (سمت)؛
doi
10.22034/mr.2022.5023.4836چکیده
امروزه افراد بسیاری از طریق فناوریهای پیشرفته و ابزارهایی همچون گوشی هوشمند و لپتاپ با فضای مجازی و اینترنت آشنا هستند، دنیایی که بسیار گستردهتر از دنیای واقعی است و محدودیت زمانی و مکانی را درهم شکسته و تعاملات و ارتباطات افراد با یکدیگر را از بُعد مادی خارج کرده و حس آزادی افراد را افزایش داده است. به عنوان مثال افراد در فضای مجازی چیزهایی را بیان میکنند که هرگز در فضای واقعی نمیگویند. فضای مجازی دارای ابعاد مثبت و منفی بسیاری است که این مقاله به بررسی یکی از ابعاد منفی آن یعنی یادگیری رفتار مجرمانه از طریق همنشینیهای فرقدار در فضای مجازی میپردازد. ایده مقاله برگرفته از نظریه همنشینی فرقدار ادوین ساترلند است؛ با این تفاوت که همنشینیهای فضای مجازی آثار شدیدتری از همنشینیهای فضای واقعی از خود برجای میگذارد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی میکوشد به این پرسشها پاسخ دهد که رفتارهای مجرمانه چگونه و با چه فرایندی در دنیای مجازی فراگرفته میشوند؟ و چه تفاوتی میان یادگیری رفتارهای مجرمانه مجازی و واقعی وجود دارد؟ فرضیه اصلی پژوهش این است که نظریه همنشینی فرقدار ساترلند قابل تعمیم و تسری به فضای مجازی است و چهبسا در دنیای مدرن امروزی یادگیری رفتار مجرمانه مجازی بیش از یادگیری در محیط واقعی اهمیت مییابد، زیرا دنیای مجازی با تحریک حس شنوایی و بینایی در قالب تصویر، گفتار و نوشتار به صورت توأمان و یکجا میزان یادگیری را افزایش میدهد و به یک محیط جرمزا تبدیل میشود و باعث نشر و گسترش بیش از پیش رفتارهای مجرمانه در دنیای واقعی و مجازی میشود.