کاربست قهرمانپروری در سینمای کودک و نوجوان پس از انقلاب بر اساس الگوی سفر قهرمان (مورد مطالعه: فیلمهای بچههای آسمان و من ترانه پانزده سال دارم)
نویسندگان
1 استادیار گروه مطالعات عالی هنری ، دانشکده هنرهای تجسمی ، دانشکدگان هنرهای زیبا ، دانشگاه تهران (نویسنده مسئول ) ، تهران ، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد سینما، موسسه آموزش عالی هنر و معماری کمال الملک نوشهر ، نوشهر ، ایران
doi
10.22034/bmsp.2023.347718.1748چکیده
کودکان و نوجوانان همواره از قهرمان فیلم متأثر میشوند و نمایش چنین شخصیت ویژهای در ذهن و کردارشان تأثیر فراوانی میگذارد. بدینسان رسانههای مختلف در جهان از جمله سینما در تلاشاند جهت همذاتپنداری مخاطب کودک و نوجوان از نمایش و نقش قهرمان در آثارشان بهره گیرند. ادبیات و فرهنگ ایران زمین مملو است از قهرمانها و شخصیتهای فاخر که در پاسداشت مُلک، دین و جان مردم نقش اساسی داشتهاند و سینمای ایران میتواند بدان توجه کند. این پژوهش با هدفی کاربردی صورت گرفته و مسئلة اصلی آن واکاوی جایگاه قهرمان و قهرمانپروری در سینمای پس از انقلاب ایران است. روش تحقیق کیفی با رویکرد اسطورهای، بر مبنای مطالعة موردی و بر اساس الگوی سفر قهرمان جوزف کمبل، کریستوفر ووکلر و مورین مورداک است. از این روی نمونههای موردی بچههای آسمان و من ترانه پانزده سال دارم از سینمای کودک و نوجوان پس از انقلاب به صورت انتخاب هدفمند از موارد مطلوب گزینش شده و بر مبنای مبانی نظری تحلیل شده است.