عوامل مؤثر بر نگرش کشاورزان نسبت به تعاون و کار گروهی در شهرستان جیرفت
نویسندگان
doi
چکیده
پژوهش حاضر به بررسی نگرش کشاورزان نسبت به تعاون و کار گروهی و تحلیل سازه های مؤثر بر این نگرش در مراکز دهستانهای بخش مرکزی شهرستان جیرفت پرداخت. بدین منظور، از روش پیمایشی بهره گرفته شد. جامعة آماری پژوهش 5936 کشاورز بخش مرکزی شهرستان جیرفت بودند که با استفاده از جدول نمونهگیری تصادفی کرجسی و مورگان و روش نمونهگیری طبقهای متناسب از میان آنها 381 کشاورز به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها، پرسشنامهای محقق ساخته بود که برای تعیین پایایی آن، از همسانی درونی به روش آلفای کرونباخ استفاده شد. ضریب آلفای کرونباخ (759/0 تا 874/0) بهدست آمده از بهینگی پرسشنامه حکایت میکند. برای تجزیه و تحلیل دادهها، از آزمون تحلیل خوشهای، آزمون تی تک نمونهای، آزمون تی مستقل و تحلیل تشخیصی استفاده شد. برپایة نتایج پژوهش حاضر، 31/43 درصد از افراد مورد مطالعه نگرش مثبت و 69/56 درصد نیز نگرش منفی نسبت به تعاون و کار گروهی دارند. نتایج تحلیل تشخیصی نشان داد که متغیرهای درک از سودمندی، آگاهی و شناخت، مشاهده، خودکارآمدی عمومی، کنترل رفتار محسوس، عزت نفس، هنجارهای ذهنی و سطح تحصیلات به ترتیب تعیین کنندهها (سازهها)ی نگرش کشاورزان نسبت به تعاون و کار گروهی اند. در مجموع، متغیرهای پژوهش توانایی تبیین 4/54 درصد از واریانس نگرش به تعاون و کار گروهی را داشتند.