تحلیل علم سنجی روندهای مدیریت نوآوری در کشاورزی دیجیتال
نویسندگان
1 گروه توسعه اقتصادی و برنامهریزی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 گروه اقتصاد توسعه و برنامه ریزی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22069/jead.2025.23699.1913چکیده
دیجیتالیسازی بهعنوان یک عامل کلیدی در تحول فرآیندهای تولید و نوآوری در کشاورزی، به ویژه در زمینه کشاورزی دیجیتال، در حال رشد است. این پژوهش به تحلیل روندهای مدیریت نوآوری در کشاورزی دیجیتال میپردازد. هدف آن شناسایی الگوها، فرصتها و تهدیدهای پژوهشی در این حوزه است. برای این منظور، دادههای منتشرشده در پایگاه داده اسکوپوس از سال 2000 تا 2025 مورد بررسی قرار گرفتهاند. ابزار علمسنجی VOSviewer نسخه ۱.۶.۲۰ نیز برای تحلیل دادهها استفاده شده است. در این پژوهش، 1247 مقاله بهعنوان جامعه آماری انتخاب شد. بر اساس نتایج این پژوهش تعداد مقالات منتشر شده در این زمینه بهطور پیوسته در حال افزایش است، بهطوری که حدود 49.4 درصد از مقالات در بازه 2020-2025 منتشر شدهاند. این مطالعه همچنین به شناسایی کلیدواژههای اصلی در این حوزه پرداخته و نشان میدهد که “کشاورزی دقیق” با 62 وقوع و قدرت ارتباط 160، بالاترین اهمیت را دارد. چهار خوشه اصلی شامل فناوریهای نوین در کشاورزی، پایداری و تغییرات اقلیمی، اقتصاد دیجیتال و نوآوری و کارآفرینی شناسایی شدهاند. کشورهای ایالات متحده و بریتانیا بهعنوان کشورهای اصلی تحقیقات علمی و نوآوری شناخته میشوند، در حالی که چین و هند بهعنوان بازیگران فعال در این زمینه ظهور کردهاند. نتایج این پژوهش ضرورت سرمایهگذاری بیشتر در فناوریهای نوین و توسعه استراتژیهای مؤثر برای پیشبرد کشاورزی دیجیتال و دستیابی به پایداری را تأکید میکند.واژگان کلیدی: کشاورزی دیجیتال، نوآوری، مدیریت نوآوری، علمسنجی، هوش مصنوعی.