مسئولیتپذیری اجتماعی در بازاریابی دیجیتال کسبوکارهای کوچک: یک مطالعه کیفی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی ، گرایش مدیریت بازاریابی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی (نویسنده مسئول)، واحد تهران شمال، تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، مؤسسه آموزش عالی غزالی، قزوین، ایران
doi
10.22034/bmsp.2022.334987.1708چکیده
این مطالعه با هدف طراحی مدل بومی مسئولیتپذیری اجتماعی در بازاریابی دیجیتال برای کسبوکارهای کوچک خرده فروشی آنلاین ایران انجام شده است. تحقیق حاضر از لحاظ هدف، از نوع تحقیقات کاربردی و از لحاظ روش جمع آوری داده ها روش تحقیق کیفی محسوب می گردد. جامعه آماری در بخش کیفی شامل 11 نفر از خبرگان بوده است. ابزار اصلی گردآوری دادهها در بخش میدانی شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته است. از رویکرد تئوری داده بنیاد برای تحلیل دادههای کیفی و ارائه مدل پارادایمی استفاده شده است. بر اساس نتایج تحلیل کیفی، شش دسته از عوامل شامل شرایط علی، عوامل زمینهای، استراتژیها، پدیده محوری، عوامل مداخلهگر و پیامدها شناسایی شدند. در رابطه با شرایط زمینهای، بازاریابی هدفمند بعنوان مقوله اصلی، در رابطه با شرایط علی دو مقوله اصلی شامل مسئولیت اخلاقی و مسئولیت زیست محیطی، در رابطه با بازاریابی دیجیتال بعنوان پدیده محوری پژوهش، شاخصهای اعطای حق انتخاب به مشتریان، حفظ و نگهداری مشتریان، ارائه خدمات منطبق با خواسته مشتریان، برقراری ارتباطات و روابط مناسب با مشتریان، و ایجاد ارزش برای مشتریان، شناسایی شدند. در این راستا، راهبردهای تجاریسازی بعنوان مقوله اصلی راهبردها و اقدامات شناسایی شد، رقابتپذیری شرکتها بعنوان مهمترین عوامل مداخلهگر و توسعه اقتصادی و بهبود کیفیت خدمات بعنوان مقولههای اصلی پیامدها نیز مورد شناسایی قرار گرفتند.
