فرضیه سیاسی (هزینه ‏های سیاسی) و کیفیت گزارش‏گری مالی: شواهدی از بورس اوراق بهادار تهران

نویسندگان

1 دانشگاه ارومیه

2 دانشیار علوم مالی/ دانشگاه ارومیه

3 دانشگاه ارومیه

doi
10.22054/qjma.2020.12936.1398
چکیده

در این پژوهش، اثر فرضیة سیاسی (هزینه‏ های سیاسی) بر کیفیت گزارش‏گری مالی با رویکرد الگوسازی معادلات ساختاری بررسی می‏‏ شود. برای دست‏یابی به اهداف پژوهش، 66 شرکت از بین شرکت‏ های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال‏‏ های 1382 تا 1393 به عنوان نمونة آماری انتخاب شدند. هزینه‏ های سیاسی به کمک متغیرهای مشاهده‏ پذیر نسبت سرمایه‏ بری، درجة رقابت در صنعت، نرخ مؤثر مالیاتی، اندازة شرکت، تراکم کارکنان و ریسک اندازه‏ گیری می‏ شود و سنجش کیفیت گزارش‏گری مالی نیز با استفاده از شاخص‏ های کیفیت اقلام تعهدی، کیفیت افشا، پایداری سود و دقت اطلاعات مالی انجام می‏ گیرد. هم‏چنین، متغیرهای نسبت اهرمی و فرصت‏ های رشد به عنوان متغیرهای کنترلی وارد الگوی پژوهش شده اند. پس از اطمینان یافتن از برازش قابل قبول الگوهای اندازه‏ گیری و ساختاری پژوهش، نتایج حاکی از آن است که هزینه‏ های سیاسی، اثر منفی و معناداری بر کیفیت‏ گزارش‏گری مالی دارد.