تبیین بازتاب هوش‌مصنوعی در محیط‌های آموزشی ترکیبی بر ارتقاء تعاملات‌اجتماعی دانش‌آموزان ابتدایی (مطالعۀ موردی: شهر تویسرکان)

نویسندگان
doi
چکیده

آموزش، به‌عنوان یکی‌از ارکان توسعۀ جوامع، با بهره‌گیری از فناوری‌های نُوین ازجمله هوش‌مصنوعی در محیط‌های آموزشی ترکیبی، پتانسیل قابل‌توجهی برای ارتقای تعاملات‌اجتماعی و هویت‌فرهنگی دانش‌آموزان دارد. هدف این پژوهش بررسی تأثیر آموزش‌های مبتنی‌بر هوش‌مصنوعی به‌مثابۀ انگیزۀ تحصیلی، عملکرد تحصیلی، تعاملات‌اجتماعی و مهارت‌های تفکر انتقادی و حل‌مسئله بود. مطالعۀ حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون و دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. جامعۀ آماری شامل دانش‌آموزان مقطع ابتدایی شهر تویسرکان بود که نمونه‌ای 60نفری (30نفر گروه آزمایش و 30نفر گروه کنترل)، به‌صورت هدف‌مند و تصادفی انتخاب شدند. داده‌ها بااستفاده‌از پرسش‌نامه‌های استاندارد و معدل کلاسی برای عملکرد تحصیلی جمع‌آوری شد. روایی و پایایی ابزارها تأیید گردید و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های (K-S test)، (S-W test)، (Levene’s test) و (MANCOVA)، انجام شد. نتایج نشان‌دادکه آموزش مبتنی‌بر هوش‌مصنوعی به‌طور معنی‌داری (001/0P<)، انگیزۀ تحصیلی (66/7واحد)، عملکرد تحصیلی (97/3واحد)، تعاملات‌اجتماعی (33/4واحد) و به‌ویژه تفکر انتقادی و حل‌مسئله (90/8واحد با میزان تأثیر 769/0)، را بهبود بخشیده است. این یافته‌ها بر نقش مؤثر هوش‌مصنوعی در ارتقای کیفیت یادگیری و تقویت هویت‌فرهنگی دانش‌آموزان تأکید دارند و پیشنهاد می‌کنند که ادغام این فناوری در محیط‌های آموزشی ترکیبی می‌تواند زمینه‌ساز آمادگی بهتر دانش‌آموزان برای چالش‌های دنیای مدرن باشد.