تحول نگاه به مفهوم کودکی در داستان‌های هوشنگ مرادی کرمانی

نویسندگان
doi
چکیده

به منظور بررسی نحوة عملکرد مرادی کرمانی در بازتاب مفهوم کودکی، به طرح تحقیقی زیر به شیوة تحلیل متن می­پردازیم. دوازده داستان مورد بررسی را می‌توان به دو دسته طبقه­بندی نمود: داستان‌هایی که در بازة زمانی دهة20 تا 50 جریان دارد. مضمون اکثر آن‌ها، افکار، دغدغه‌ها، رنج‌ها و هیجانات خود نویسنده است. دستة دوم، داستان­هایی هستند که ماجراهای آن در فضای زمانی دهة60 تا80 اتفاق می‌افتد که در آن­ها بدبختی‌ها، فلاکت‌ها و محرومیت‌ها پایان می‌یابد و کودک معنایی ویژه به خود می‌گیرد. یافته‌های پژوهش پیش رو نشان­می‌دهد، در آثار مربوط به دهة20 تا50، کودک تحت تأثیر ایدئولوژی خاص خانواده یا جامعه رشد می‌یابد. اما در داستان‌های دهة 60 تا 80، کودک موجودی مستقل و برخوردار از آزادی عمل دانسته می­شود. کودکان می‌توانند آزادانه افکار و ایده‌های خود را بیان کنند.