تجزیه گرافیکی ژنوتیپ، محیط و برهمکنش ژنوتیپ × محیط برای صفت عملکرد دانه گندم نان (.Triticum aestivumL) در شرایط دیم
نویسندگان
doi
10.22077/escs.2022.4489.2028چکیده
کمبود آب مهمترین عامل محدود کننده تولیدات کشاورزی بخصوص در مناطق خشک و نیمهخشک محسوب میگردد ارزیابی ژنوتیپهای گندم نان تحت شرایط محیطی مختلف در شناساسی ژنوتیپهای پایدار و با پتانسیل عملکرد بالا مفید میباشد. بنابراین تعداد 15 لاین جدید گندم نان، همراه رقم آفتاب در چهار ایستگاه تحقیقاتی (گچساران، خرمآباد، مغان، گنبد) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار به مدت سه سال زراعی (99-1396) مورد ارزیابی قرار گرفتند. از روش آماری GGE بایپلات با مدل اثر ژنوتیپ + برهمکنش ژنوتیپ × محیط برای ارزیابی پایداری و سـازگاری ژنوتیپها در محیطهای مورد بررسی استفاده شد. نتایج تجزیه مرکب عملکرد دانه نشان داد اثر محیط، اثر ژنوتیپ و برهمکنش ژنوتیپ × محیط معنیدار بودند. نتایج نشان داد که به ترتیب 91.49، 1.54 و 5.03 درصد از کل تغییرات مربوط به اثر محیط، اثر ژنوتیپ و برهمکنش ژنوتیپ × محیط بود. بررسی بایپلات چندضلعی منجر به شناسایی پنج ژنوتیپ برتر و شناسایی چهار محیط بزرگ و ژنوتیپهای مناسب در هر محیط بزرگ گردید. بر اساس بایپلات ژنوتیپ فرضی ایدهآل، لاین G7 از نظر هر دو عامل پایداری و میانگین عملکرد دانه (3812 کیلوگرم در هکتار)، بهتر از سایر ژنوتیپها بودو سازگاری عمومی بالایی در همه محیطهای مورد بررسی نشان داد. بررسی بایپلات همبستگی بین محیطها نشان داد که بردارهای محیطی مناطق گچساران و گنبد دارای زاویه نزدیک به 90 درجه بود که نشاندهنده عدم تشابه این دو منطقه میباشد. همچنین نتایج نشان داد کلیه محیطها دارای قابلیت تمایز بالایی بوده و توانستند تفاوتهای بین ژنوتیپها را به خوبی آشکار کنند. محیط مغان نزدیکترین محیط به محیط ایدهآل بود و بیشترین تمایز و بیانگری را نشان داد. در مجموع، لاین G7 با میانگین عملکرد دانه مطلوب و پایداری عمومی بالا، لاین برتر این آزمایش بود برای مطالعات تکمیلی جهت معرفی به عنوان رقم تجاری جدید در شرایط دیم انتخاب شد.