فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بی­گمان، هر سبکی بر ویرانه­ های سبک قبل از خود ساخته می­شود و ظهور آن، وابسته به فراهم­شدن زمینه­های حاشیه­ای است. یکی از دوره­هایی که در آن تأثیرپذیری از سبک قبل کمرنگ­تر دیده می­شود، دورة بازگشت ادبی است. سرایندگان این دوره(بویژه نیمة نخست آن)، برعکس انتظار همگان، با توجه به سلیقة خود، از شگردها و ترفندهای سبک هندی بهره گرفته­اند. رفیق یزدی یکی از سرایندگان نیمة نخست دورة بازگشت ادبی است. در پژوهش پیش رو، بر پایة نسخة خطی و ویرایش نویسنده بر آن، بررسی شده است که چه ترفندهایی از سبک هندی در سروده­های رفیق بازتاب داشته است و شاعر چگونه آن‌ها را به کاربسته است. بر پایة نتیجه حاصل شده، زبان ادبی رفیق در به کارگرفتن شگردهایی چون حس­آمیزی، واژه­سازی و ترکیب سازی، تناقض­ها، وابسته­های عددی، تمثیل و بهره­گیری از ادبیات روزمرگی، پیروی­هایی از سبک هندی داشته است و در پردازش آشنایی­زدایی­هایی که رفیق به کار برده است، می­توان شباهت­های بسیاری را با سبک هندی تطبیق داد(هر چند تفاوت­هایی نیز میان آن‌ها به چشم می­خورد). روش پژوهش به شیوة توصیفی- تحلیلی بوده است.