آسیبشناسی خطمشیهای نخبگانی: واکاوی موانع جذب استعدادهای برتر در بخش دولتی ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه حکمرانی عمومی، دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22034/jipas.2024.464146.1719چکیده
استفاده از سرمایه انسانی باکیفیت در بخش عمومی، در کانون توجه خطمشیهای ملی بسیاری از کشورها قرار دارد. آییننامه جذب و نگهداری سرمایه انسانی استعداد برتر، یکی از خطمشیهایی است که توسط هیئتوزیران تصویب شده، تا مسیر ویژهای برای شناسایی و جذب مستعدین در دستگاههای اجرایی و حاکمیتی ایجاد کند. در اجرایی شدن این مهم، چالشهایی وجود دارد. هدف این پژوهش، شناسایی موانع جذب استعدادهای برتر در این دستگاههای حاکمیتی است. دادههای این پژوهش کیفی، مستخرج از مصاحبههای نیمه ساختاریافته با 17 نفر از صاحبنظران در 5 دستگاه حاکمیتی که به طریقی با استعدادهای برتر ارتباط دارند استخراج شده است. از روش تحلیل محتوای کیفی برای تحلیل مصاحبهها استفاده شده است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد «چالش تعریف و شناسایی نخبه»، «عدم آسیبشناسی و نیازسنجی پیش از نخبهگزینی»، «فقدان سازوکارهای مناسب جذب»، «فرایندهای طولانی بهکارگیری نخبگان»، «معیارهای نامناسب جذب نخبگان» و «نادیده گرفتن نیازهای مادی/غیرمادی نخبگان» از جمله مهمترین موانع جذب استعدادهای برتر در دستگاههای حاکمیتی است. شناسایی درست این چالشها، به اتخاذ تصمیمهای صحیح و مناسب کمک میکند.