همپوشانی دیپلماسی دفاعی و بینمنطقهگرایی؛ کارویژههای آن برای جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روابط بین الملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 نویسنده مسئول: دکتری تخصصی، گروه روابط بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
چکیده
در شرایط کنونی سیستم بینالملل استفاده از ظرفیتهای همافزایی ناشی از بینمنطقهگرایی یکی از بدیلهای مناسب برای دیپلماسی دفاعی دولتها محسوب میشود. پرسش اصلی این پژوهش این است که چرا ظرفیتهای بینمنطقهای منجر به تقویت دیپلماسی دفاعی جمهوری اسلامی ایران میشود؟ روش این پژوهش مبتنی بر دو گام است؛ در گام اول مدلی تحلیلی- نظری ارائه میشود و در گام دوم با استفاده از دادههای تجربی ظرفیتهای بالفعل و بالقوه دیپلماسی دفاعی جمهوری اسلامی ایران و بینمنطقهگرایی موردبررسی قرار میگیرد. مطابق فرضیۀ این پژوهش بینمنطقهگرایی فضای کنش راهبردی و دفاعی را تحتتأثیر قرار داده است. دیپلماسی دفاعی دولتها تحتتأثیر بینمنطقهگرایی نیازمند افزایش همافزایی در شبکههای بینمنطقهای هستند. جمهوری اسلامی ایران در سیستم بینالملل دارای شبکههای بینمنطقهای تعاملی و تأسیسی در ابعاد ژئوپولیتیکی، ژئوکالچری و ژئواکونومیکی است. این شبکههای بینمنطقهای از طریق تداخل شبکهای میتواند ظرفیتهای بالقوه فراوانی برای دیپلماسی دفاعی جمهوری اسلامی ایران فراهم کند.
