واکاوی علل و انگیزه‌های امارات متحده عربی در عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی و پیامدهای آن بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 نویسنده مسئول: دانشجوی دکتری مطالعات منطقه ای دانشگاه امام حسین (ع)، تهران، ایران

2 استادیار روابط بین الملل دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران

doi
چکیده

منطقه غرب آسیا یکی از مهمترین مناطق بین‌المللی است که در سال‌های اخیر به‌ویژه پس از بیداری اسلامی (2011) با تحولات عمیق و گسترده‌ای مواجه شد. این مسئله، نه تنها سیاست خارجی و امنیتی دولت‌ها را متحول ساخت بلکه با بازتعریف ائتلاف‌ها و اتحادهای جدید، زمینه تغییر نظم موجود و شکل‌گیری واقعیت‌های نوین استراتژیکی را در منطقه‌ به‌وجود آورد. در این میان، امارات متحدۀ عربی، علی‌رغم روابط گسترده‌ای که از سالیان گذشته با رژیم صهیونیستی داشت، به‌عنوان سومین کشور عربی، به‌طور رسمی در سپتامبر 2020 روابط خود را با این رژیم علنی ساخت و دومینویی از عادی‌سازی روابط میان اعراب با رژیم صهیونیستی را پس از 26 سال به حرکت درآورد. در این چارچوب، این مقاله به‌دنبال پاسخ به این سوال اصلی است که مهمترین متغیرهای تأثیرگذار در علنی‌سازی روابط امارات متحدۀ عربی با رژیم صهیونیستی کدامند و این مسئله، چه تأثیری بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران دارد؟ یافته‌های این مقاله با تأکید بر موازنۀ تهدید، نشان می‌دهد که موازنه‌سازی در برابر محور مقاومت (و به ویژه گروه‌های اخوانی)، اندیشیدن به خاورمیانۀ پساآمریکا و هراس از سیاست‌های واشنگتن، جلب حمایت آمریکا و استفاده از لابی‌های صهیونیستی و همچنین بهره‌مندی از مزایای فناورانه رژیم صهیونیستی، متغیرهای اصلی و تأثیرگذار در علنی‌سازی روابط امارات متحدۀ عربی با رژیم صهیونیستی به شمار می‌آید. چنین رخدادی، برای جمهوری اسلامی ایران فضای ژئوپولیتیکی جدیدی را ایجاد نموده است که در آینده می‌تواند در قدرت ملی و نفوذ منطقه‌ای محور مقاومت به رهبری ایران تأثیرگذار باشد.