اولویتبندی موانع و چالشهای موجود در اجراییسازی روشهای جایگزین حلوفصل اختلاف و ارائه راهکارها در نظام قضائی ایران
نویسندگان
1 کارشناسی معارف اسلامی و حقوق، دانشکده معارف اسلامی و حقوق ، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران.
2 استادیار، دانشکده مدیریت، اقتصاد و مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
doi
10.22034/jipas.2023.379160.1533چکیده
روشهای جایگزین حلوفصل اختلاف یکی از شیوههای بهبود رسیدگی به دعاوی میباشد که بهعنوان جایگزین رسیدگیهای قضائی، توسعه یافته است. این روشها به منظور ترمیم و تکمیل شاخصهای توسعه در نظام قضائی از جمله افزایش مشارکت مردمی، بازپروری و بهبود روابط اجتماعی ایجاد شدهاند. بااینحال، مسیر اجراییسازی روشهای جایگزین حلوفصل اختلاف با موانعی مواجه است. به همین منظور، در این پژوهش ابتدا به بررسی و دستهبندی جامعی از موانع و چالشهای موجود در اجراییسازی روشهای جایگزین حلوفصل اختلاف، با استفاده از مرور ادبیات، پرداخته میشود، و سپس موانع و چالشهای کشفشده اولویتبندی میگردند. در ادامه نیز براساس اهمیت و فوریت رسیدگی به این موانع و چالشها، به ارائه راهکارهایی جهت مرتفع ساختن آنها پرداخته میشود. مرور ادبیات، منجر به کشف 15 چالش و مانع گردید که در دو دسته کلی، مشکلات سمت کاربر و مشکلات سمت سیستم دستهبندی شدند. پس از دستهبندی، چالشهای موجود با استفاده از روش تاپسیس و با در نظر گرفتن سه نوع پیامد مخرب این چالشها ازجمله بیاعتمادی نسبت به روشهای حلوفصل اختلاف، اتلاف وقت در استفاده از روشهای حلوفصل اختلاف و زیان مالی در استفاده از روشهای حلوفصل اختلاف اولویتبندی شدند. دادههای مورد نیاز جهت اولویتبندی این چالشها با استفاده از تهیه پرسشنامه جمعآوری شد. پس از اولویتبندی چالشها مشخص گردید که نبود پذیرش روشهای جایگزین حل اختلاف و نبود تمایل طرفین اختلاف به همکاری، از مهمترین چالشهای اجراییسازی روشهای جایگزین حل اختلاف هستند. در نهایت، پس از اولویتبندی مشکلات، با استفاده از نظر خبرگان، راهکارهایی کاربردی جهت حل مشکلات ارائه گردید. بر این اساس مشخص شد که تدوین سیاستها و اصول کلی سیستم حلوفصل اختلاف با در نظر گرفتن حقوق ذینفعان مختلف میتواند به بهبود پذیرش روشهای جایگزین حل اختلاف بینجامد.