بررسی روانشناختی عضویت در شبکه های اجتماعی بر خودشیفتگی، خودباوری و نیازبه همبستگی کاربران
نویسندگان
1 دانشیار علوم ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی (نویسنده مسئول)، تهران، ایران
2 ٭ دانشجوی دکتری علوم ارتباطات، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
3 دانشیار گروه علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران.
4 استاد گروه مدیریت رسانه، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/bmsp.2022.310288.1630چکیده
تارنماهای شبکة اجتماعی شیوهای نوین از تعامل و برقراری ارتباطات انسانی را در محیط برخط پدید آوردهاند که هدف محقق در پژوهش حاضر بررسی رابطه میان عضویت در تارنماهای شبکة اجتماعی بر تغییر رفتار ارتباطی کاربران در زندگی روزمره است. در تحقیق حاضر، بین عضویت کاربران در تارنماهای برخط شبکة اجتماعی از یک طرف و خودشیفتگی، خودباوری و نیاز به همبستگی آنها از برقراری ارتباط میانفردی در فضای برخط (آنلاین) و برون خط (آفلاین) بررسی صورت گرفت. در این پژوهش سه فرضیه مورد بررسی قرار گرفت. نمونة پژوهش شامل 268 نفر از دانشجویان است که با روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدهاند. این پژوهش از نوع پیمایشی بوده است. جهت جمعآوری دادهها از سه پرسشنامة استاندارد مطابق معیارهای روانشناختی و برای سنجش میزان نیاز به همبستگی از پرسشنامة خودساخته استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش آمار توصیفی (فراوانی) و آمار استنباطی (کای اسکوئر) استفاده شده است. نتایج نشان داد که رابطة میان عضویت در تارنماهای شبکة اجتماعی و نیاز به همبستگی و خودشیفتگی کاربران در ارتباطات میانفردی آفلاین معنادار است. در حالیکه میان عضویت افراد در تارنماهای شبکة اجتماعی و خودباوری آنها در ارتباطات میانفردی آفلاین رابطة معناداری وجود ندارد.
