شناسایی و اولویتبندی موانع پاسخگویی عمومی سازمانهای دولتی ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه حکمرانی عمومی، دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گروه خطمشیگذاری و اداره امور عمومی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه خطمشیگذاری و اداره امور عمومی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22034/jipas.2022.322195.1322چکیده
سازمانهای دولتی باید به مردم، نمایندگان آنان و سایر نهادهای نظارتی در برابر اقدامات و عملکرد خود پاسخگو باشند. با این وجود، آنگونه که شایسته است به این مهم توجه شایانی نشده است. در این پژوهش آمیخته، هدف، شناسایی و اولویتبندی موانع پاسخگویی عمومی سازمانهای دولتی است. در بخش کیفیِ پژوهش، با استفاده از مصاحبههای غیرساختاریافته و عمیق با 24 نفر از مدیران دولتی، کارشناسان سازمانهای دولتی و استادان رشته مدیریت دولتی و تحلیل دادههای حاصل از مصاحبهها با تحلیل مضمون، موانع اصلی پاسخگویی عمومی سازمانهای دولتی و زیرشاخههای آنها شناسایی شدند. سپس در بخش کمی، از طریق پرسشنامههایی که دربرگیرنده موانع، شناسایی شده بودند با روش تحلیلسلسلهمراتبی اولویتبندی گردیدند. نتایج نشان میدهد که سه دسته موانع ساختاری، محیطی و محتوایی (رفتاری)، پاسخگویی را دچار خدشه میکنند. براساس یافتههای پژوهش، موانع پاسخگویی عمومی سازمانهای دولتی ایران به ترتیب اولویت عبارتاند از: موانع قانونی، نبود سیستم کارآمد پاسخگویی، فساد اداری، عدم حاکمیت شایستهسالاری، نبود سیستم ارزشیابی عملکرد مناسب، نبود فرهنگ سازمانی مناسب، ناکارآمدی مدیران، نبود سیستم اطلاعات کارآمد، موانع فرهنگی و عدم ثبات در سازمانهای دولتی.
