ارزیابی ترجیحات افراد در خصوص گزینه‌های مختلف سیاستگذاری در حوزه خدمت وظیفه عمومی

نویسندگان

1 معاون دفتر مطالعات بخش عمومی، مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی؛

2 استاد گروه اقتصاد نظری، دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران (نویسنده مسئول)؛

3 دانشیار گروه اقتصاد نظری، دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران؛

doi
10.22034/mr.2021.4538.4440
چکیده

در این مقاله تلاش شده است تا ترجیحات افراد در خصوص سیاستگذاری در حوزه خدمت وظیفه عمومی مورد ارزیابی قرار گرفته و به این وسیله تأثیرات اجرای هر یک از سیاست‌های مورد نظر (با تمرکز بر سیاست فروش سربازی) تا حدودی تبیین شود. از‌آنجا‌که یکی از دغدغه‌هایی که همواره در خصوص فروش سربازی مطرح می‌شود، ایجاد نارضایتی در افراد کم‌درآمد است؛ تحلیل انتخاب‌ افراد در گروه‌های مختلف درآمدی و با دیدگاه‌های متفاوت موضوع اصلی این تحقیق را تشکیل داده است. در این راستا ترجیحات افراد در خصوص فروش سربازی در دو حالت (فروش معمول و فروش به نحوی که به افزایش قابل توجه حقوق سربازان منجر شود) مورد ارزیابی قرار گرفته است (اجرای طرح پرسشنامه نشان داد حدود نیمی از پاسخ‌دهندگان فروش به‌نحوی‌که به افزایش قابل توجه حقوق سربازان منجر شود را نسبت به ادامه وضعیت فعلی و فروش به شیوه معمول ترجیح داده‌اند). نتایج مدل لاجیت چندجمله‌ای که بر پایه 440 پرسشنامه برآورد شده حاکی از آن است که اولاً درآمد افراد، تأثیر سیستماتیکی روی ترجیح آنها در زمینه سیاست فروش سربازی نمی‌گذارد؛ ثانیاً سن، رابطه مستقیمی با ترجیحات افراد در زمینه سربازی دارد. به این ترتیب که افزایش سن رابطه مثبتی با احتمال ترجیح دادن ادامه وضعیت کنونی و رابطه منفی با احتمال ترجیح دادن سیاست فروش سربازی دارد؛ ثالثاً حساسیت بیشتر نسبت به تبعیض و نابرابری، تأثیر منفی بر احتمال انتخاب گزینه‌های مربوط به فروش سربازی دارد. در نهایت خروجی مدل این نتیجه قابل پیش‌بینی را تأیید می‌کند که افرادی که در حال گذراندن سربازی هستند یا سربازی را پشت سر گذاشته‌اند تمایل کمتری به گزینه فروش سربازی دارند.