شناسایی اکسشن های متحمل به تنش خشکی انتهای فصل در ارزن با استفاده از شاخصهای تحمل
نویسندگان
doi
10.22077/escs.2013.119چکیده
به منظور مقایسه واکنش 13 اکسشن ارزن مربوط به کلکسیون بانک ژن نسبت به تنش خشکی انتهای فصل در جهت تکمیل بانک اطلاعاتی ذخایر توارثی گیاهان و ارزیابی تخصصی و یافتن بهترین شاخصهای تحمل به تنش، دو آزمایش مجزا در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی خراسان جنوبی از سال زراعی 84-1383 به مدت دو سال اجرا گردید. آزمایش اول در شرایط آبیاری نرمال و آزمایش دوم در شرایط تنش خشکی (قطع آبیاری در مرحله 10% ظهور پانیکول) انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل 13 اکسشن ارزن بودند. نتایج نشان داد که اکسشنهای 143-15 (خراسان جنوبی) و 24-15 (یزد) دارای بیشترین میانگین دو ساله عملکرد دانه و علوفه خشک و اکسشن 132-15 (همدان) دارای کمترین عملکرد دانه در بین اکسشنهای مورد بررسی بودند. ارزیابی اکسشنها از نظر تحمل به خشکی با استفاده از شاخصهای MP ، TOL ، SSI ، GMP ، STI و HARM انجام شد. با توجه به میزان همبستگی این شاخصها با عملکردهای دانه و علوفه خشک در دو شرایط تنش و غیر تنش، شاخصهای HARM ، GMP و STI ، بهترین شاخصها در تفکیک اکسشن های متحمل به خشکی بودند. با استفاده از روش ترسیمی سه بعدی و وضع قرار گرفتن اکسشن ها در آن، اکسشن های 143-15 (خراسان جنوبی)، 131-15 (خراسان جنوبی) و 24-15 (یزد) به عنوان اکسشن های پرمحصول و متحمل به تنش شناسایی شدند.