واکاوی ابعاد نرم پایایی سازمانی در سازمانهای دولتی: پژوهشی کیفی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رفتار سازمانی، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 استاد گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22034/jipas.2023.375311.1517چکیده
نرخ بالای تغییرات محیط، شرایط سختتری را برای سازمانها ایجاد و عملکرد آنها را مختل میکند. بنابراین، توانایی سازمانها برای حفظ عملکرد مناسب علیرغم بحرانهای پیشآمده، اهمیت یافته است. یکی از موضوعات مهم در این شرایط این است که چگونه میتوان پایایی سازمانها یا توان حفظ عملکرد مناسب در شرایط بحران را ارتقا داد. پایایی سازمانی دو ساحت سخت و نرم دارد که ابعاد ساحت سخت آن چندین دهه مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است، ولی به ابعاد ساحت نرم آن کمتر توجه شده است. به این ترتیب، بهرغم دامنه کاربرد گسترده و توجهات نظری اخیر معطوف به ابعاد ساحت نرم پایایی سازمانی، کماکان ابعاد و مؤلفههای این نوع پایایی بهصورتیکه بتواند به پیادهسازی آن در سازمانها کمک کند شناسایی نشده است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی ابعاد نرم پایایی سازمانی در سازمانهای دولتی صورت گرفته است. این پژوهش با رویکرد کیفی انجام شده است. مشارکتکنندگان، مدیران و کارشناسان شش سازمان دولتی بودند که تجربه کار در بخش مدیریت بحران و ایمنی را داشتند. تعداد آنها شانزده نفر و روش نمونهگیری هدفمند بوده است. ابزار جمعآوری دادهها، مصاحبههای نیمهساختاریافته بوده است. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل مضمون استفاده شده است. یافتهها نشان میدهد که مدل ابعاد نرم پایایی سازمانی شامل قابلیتهای منابع انسانی، سازمانی، دانشی، و مدیریت منابع انسانی است که پرورش این قابلیتها به استمرار خدمات سازمانها در شرایط بحرانی کمک میکند.