نویافتههایی از حیات و آثار نجم رازی
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22108/jpll.2021.129799.1632چکیده
بیان مسئله: ادعای اصلی مقاله این است که در نسخۀ نویافتهای از تفسیر بحرالحقایق (نسخۀ شمارة 37 از کتابخانة حسن حُسنیپاشا) اطلاعات ارزشمندی از حیات و آثار نجمالدین رازی میتوان یافت. نجم رازی در این گزارش مفصل، نخست استادان طریقت خود را بهتصریح با این ترتیب معرفی میکند: 1) شیخ مجدالدین بغدادی؛ 2) نجمالدین کبری؛ 3) تاجالدین اُشنُهی؛ 4) شهابالدین سهروردی. او به سبک عالمان رجال و حدیث، نوع و مدت مصاحبت، نوع اجازهنامۀ دریافتی از شیخ، تاریخ تلمّذ و حتی سبب تقدم و تاخّر آنها در ذکر را میآورد که دربردارندة اطلاعاتی تازه دربارة این استادان است. آنگاه گزارشی از سفرهای طولانی خود قبل از حملۀ مغول و پس از آن عرضه میدارد.روش: اطلاعات مستخرج از نسخة نویافتة تفسیر بحرالحقایق ، بهشیوۀ تحلیلی با دیگر یافتههای معاصران در این باب، مقایسه شده است.یافتهها و نتایج: براساس این شرح حال، معلوم میشود که نجم رازی از همان سالهای نخستِ سیرِ آفاقی خود، در سال 601 ق. در خدمت سهروردی بوده؛ چندین نوبت در شهرهای مختلف از خدمتش بهره برده و چندین اجازهنامه از او دریافت کرده است. همنشینی دایه با تاجالدین اُشنهی در همدان و ردّ این پندار که او به هنگام حملۀ مغول از ری فرار کرده باشد و... از فروعات دیگر مقاله است. نیز طرح احتمال بازگشت نجمالدین از آناتولی به ایران (پس از استقرار مغول) و اقامت در خوزستان از دیگر یافتههای این پژوهش است. به نظر میرسد این نسخه از تفسیر، با توجه به تاریخ کتابت آن، باید رونویسی از نخستین نگارشهای نجم دایه در تفسیر خود باشد. نجمالدین در این مرحله از نگارش تفسیر، بسیار وابسته به الکشف و البیان ثعلبی است و از همان ابتدای مقدمه با ذکر منبع، نقلقولهای بسیاری دارد.