از اسطوره تا عرفان: بررسی تطور کارکردهای معنایی «قاف»
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان، سیستان و بلوچستان، ایران
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران
doi
10.22108/jpll.2016.20883چکیده
اسطوره قاف از بنمایههای پرکاربرد در تاریخ ادبیات فارسی و به ویژه سرودههای عرفانی است؛ بنابراین بررسی سیر تحول کارکردهای معنایی آن موجب خواهد شد تا خوانندگان آثار عرفانی به درک و دریافت روشنی از این اسطوره در حوزه عرفان دست یابند. برای گردآوری دادههای تحقیق حاضر، دو دسته از منابع، مبنای کار قرار داده شدهاست: منابع غیر عرفانی و متون عرفانی. در بخش منابع غیر عرفانی، کتابهای تاریخی-اسطورهای، لغتنامهها، فرهنگها و دانشنامههای عمومی و تخصصی و در بخش منابع عرفانی، گزیدهای از متون برجسته عرفانی دورههای مختلف تاریخ ادبیات (قرن چهارم تا چهاردهم هـ.ق) مورد نظر بوده است؛ سپس به شیوه توصیفی-تحلیلی و بر اساس نظریه «تغییرات معنایی» لئونارد بلومفیلد، به بررسی انواع کارکردهای معنایی قاف در بافت عرفانی پرداخته شدهاست. پرسش اصلی مقاله این است که آیا ویژگیهای اساطیری قاف در حوزه عرفان دستنخورده باقی مانده است یا تغییرات معنایی دیگری را نیز در گذر زمان پذیرفتهاست؟ نتایج نشان میدهد بسیاری از ویژگیهای اساطیری قاف با همان شکل اولیه به منابع عرفانی تسری یافتهاند؛ همچنین وجه معنایی قاف و کارکردهای آن در متون اولیه عرفانی، به جانب روایت های اساطیری متمایل است و هر چه به دورههای بعدی میرسیم، مفاهیم مرتبط با آن، انتزاعیتر میشود؛ یعنی قاف از شکل اسطورهای خارج میشود و هیأتی عرفانی مییابد.