بررسی تأثیر رهبری خدمتگزار بر رضایت شغلی درونی و بیرونی با میانجیگری نگرش خدمتگزاری
نویسندگان
1 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
2 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
3 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
doi
10.22034/jipas.2022.312526.1271چکیده
هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر رهبری خدمتگزار بر رضایت شغلی درونی و بیرونی کارکنان از طریق میانجیگری نگرش خدمتگزاری است. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی ـ پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش، کارکنان دانشگاه رازی کرمانشاه هستند. نمونهگیری با روش تصادفی طبقهای انجام شد. تعداد 250 پرسشنامه استاندارد در بین کارکنان توزیع و در مجموع 212 پرسشنامه جمعآوری شد. تجزیهوتحلیل دادهها و آزمون فرضیات پژوهش با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار Smart PLS3 انجام شد. ضرایب بارهای عاملی مدل پژوهش نشان میدهد رهبری خدمتگزار به میزان 29/0 بر رضایت شغلی درونی و به میزان 51/0 بر رضایت شغلی بیرونی تأثیرگذار است. همچنین، نگرش خدمتگزاری به میزان 17/0 بر رضایت شغلی درونی تأثیرگذار است. بنابراین، بر طبق نتایج پژوهش، رهبری خدمتگزار رضایت شغلی درونی و بیرونی کارکنان را به همراه دارد، اما نگرش خدمتگزاری را در وجود آنها نهادینه نمیکند. همچنین، نگرش خدمتگزاری بهعنوان میانجیگر در ارتباط بین رهبری خدمتگزار و رضایت شغلی درونی و بیرونی تأثیرگذار نیست، اما بهعنوان یک متغیر مستقل رضایت شغلی درونی کارکنان را به همراه دارد.