رویکرد حمایتی حقوق کیفری ایران در قبال بزهدیدگان اسیدپاشی (با تأکید بر قانون تشدید مجازات اسیدپاشی و حمایت از بزهدیدگان ناشی از آن مصوب 1398/07/21)
نویسندگان
1 استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشگاه میبد؛
2 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه میبد؛
doi
10.22034/mr.2021.4438.4359چکیده
جرم اسیدپاشی در زمره جرائم علیه تمامیت جسمانی اشخاص قرار میگیرد که به علت ماهیت بسیار خشن و نتایج زیانبار ناشی از آن موجب آسیب و صدمات جسمانی و روانی جبرانناپذیری بر فرد بزهدیده میشود. بنابراین لازم است علاوهبر قوانین و مقررات شکلی و ماهوی که بهطور عام برای حمایت از تمامی بزهدیدگان وضع شده است، قوانین و مقررات ویژهای نیز برای بزهدیدگان اسیدپاشی با توجه به شرایط و اوضاع و احوال آنان وضع کرد. ازاینرو مقنن ایران در اقدامی شایسته تحت تأثیر آموزههای بزهدیدهشناسی و آگاهی از شرایط خاص بزهدیدگان اسیدپاشی اقدام به تصویب «قانون تشدید مجازات اسیدپاشی و حمایت از بزهدیدگان ناشی از آن» کرد. بهرغم حمایتهایی از قبیل جبران خسارتهای مادی و معنوی و پرداخت هزینههای درمان بزهدیده، ارائه خدمات روانشناختی، مددکاری و توانبخشی که در قانون یاد شده برای بزهدیدگان اسیدپاشی وضع شده؛ اما متأسفانه مقنن از موضوعاتی همچون عدم پیشبینی جبران خسارت بیکاری، لزوم برخورداری از وکیل تسخیری، نادیدهانگاری نقش سازمانهای مردمنهاد برای حمایت از بزهدیدگان اسیدپاشی، لزوم برخورداری از خدمات حقوق به نحو الکترونیکی و لزوم صدور قرار بازداشت در راستای امنیت بزهدیده غافل بوده است. ضرورت نوشتار حاضر که به صورت «توصیفی - تحلیلی» است، نوپا بودن حمایت از بزهدیدگان اسیدپاشی است و هدف بنیادین آن تحلیل نوآوریها و استخراج کاستیهای حقوق بزهدیدگان اسیدپاشی و در نهایت ارائه پیشنهادهایی جهت رفع کاستیهاست.
