هویت سایبری، گذرواژه انتساب مسئولیت کیفری
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق جزا و جرمشناسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد؛
2 دانشجوی دکتری رشته حقوق جزا و جرمشناسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد؛
doi
10.22034/mr.2021.4296.4249چکیده
در عصر حاضر با پیشرفت تکنولوژی و وسایل ارتباطی، شاهد حضور چشمگیر کاربران در فضای مجازی هستیم. فضایی رمزآلود و بیانتها که با ویژگیهای منحصربهفرد میتواند هر سلیقهای را به خود جذب کند. افزایش ارتکاب جرائم سایبری بیانگر علاقه خاص مجرمان به این ویژگیها از جمله گمنامی و حضور قربانیان بیاطلاع است. جوامع بشری در استفاده از مجازات به عنوان اولین وسیله دفاعی خود در برابر بزهکاران سایبری با چالش عدم شناسایی مجرم روبهرو میشوند. اما واقعیت این است که مجرمان سایبری از فضای حقیقی پا به این فضا گذاشتهاند و هویتی نامعلوم ندارند. دستگاه عدالت کیفری با کمک تکنولوژی میتواند ردپای بهجامانده از متهم را دنبال کند و با دستیابی به هویت سایبری و مرتبط کردن آن با اطلاعات موجود از نحوه دستیابی متهم به اینترنت، هویت حقوقی او را در فضای حقیقی شناسایی و مسئولیت کیفری رفتار مجرمانه را بر او بار کند. رمزگشایی از ارتباط میان تکنولوژی و حقوق کیفری در اولین گام از فرایند رسیدگی به جرم سایبری یعنی شناسایی متهم با کمک پروتکل اینترنت یا همان IP امکانپذیر میشود.
