تحلیل روایی نمایشنامۀ «در انتظار گودو» بر مبنای نظریّۀ رمزگان رولان بارت
نویسندگان
1 گروه آموزشی زبان و ادبیّات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران
2 گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر، بجنورد، ایران
doi
10.22059/jor.2020.298308.1955چکیده
برای تحلیل ساختار روایی نمایشنامۀ « در انتظار گودو» از نظریّۀ رمزگان رولان بارت استفاده میشود تا نشان داده شود که چه اندازه کیفیّتی باز و متکثّر از معانی مختلف وجود دارد. همچنین کارکردهای روایی، دلالتها و معانی پنهان متن مورد پژوهش قرار میگیرد. روش این پژوهش مطالعۀ توصیفی- تحلیلی با رویکرد روایتشناختی است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که نمایشنامۀ «در انتظار گودو» ساختاری قابل انطباق با نظریّۀ بارت را دارد و پیروی از الگوی تحلیل روایتشناسانۀ بارت، حائز اهمیت مینماید: چنان که در پارهای از موارد الگوهای نقّادانۀ بارت را پیرامون سکون بیش از حد و یا عدم تحرّک بازیگران متن را در زیرساختی زیباییشناسانه به چالش میکشد این امر باعث شناخت بیشتر صاحب اثر پیرامون خلق دو شخصیّت در متن میگردد. بکت در دیالوگهای این متن، با ساخت تقابلهای فراوان توانسته است با ایجاد ارتباطهایی میان شخصیّتهای نمایشنامه با یکدیگر، مفاهیم دینی و فلسفی خود را به خوانندگان القا کند. 3) این نمایشنامه متنی است نوشتنی و دارای تکثّر معنا که توسّط خواننده به بازتولید میرسد.
