دکتر رضا داوری؛ از نقد تجدد تا درد توسعه نیافتگی

نویسندگان
doi
10.30465/scs.2025.49488.2886
چکیده

رضا داوری ای بسا نخستین متفکر ایرانی در دوران معاصر است که همه ی تلاش های وی معطوف به تعریف و تثبیت فکر فلسفی در ایران بوده است در برابر ارزیابی های شتابزده و کنش های مبتنی بر ایدئولوژی و مواضع روشنفکرانه، رضا داوری با اتکال به تفکر فلسفی به مرز کشی برای به رسمیت شناساندن فکر فلسفی پرداخته است؛ و البته در این راه دشوار فلسفه را هماره در نسبت زمان فهم کرده و فهمانده است چه در حوزه ی نظری و در مباحث صرف فلسفی و چه در حوزه ی آرای وی ناظر بر توسعه‌نیافتگی تاریخی. و ای بسا همین نقطه ی قوت این اندیشه ورز و نسبت وثیق اندیشه و زمان و زمانه در تفکر داوری و حتی تعلق خاطر وی به تفکر تاریخی هایدگر و ملاحظات پیشین وی در خصوص انقلاب ایران و ... در نگاه منتقدان مورد انواع سوتفاهمات واقع شده است. امروز نقد رضا داوری را می بایست یک قدم مهم در تقویم تفکر فلسفی در ایران تلقی کنیم در این مقاله با استناد به برخی از آثار متاخر داوری سیر تحول و تطور اندیشه وی در نسبت با زمان تحت عنوان از "نقد تجدد تا درد توسعه نیافتگی" صورت‌بندی شده است.