مبانی حقوقی پاسداری از توانمندی موشکی بالستیک جمهوری اسلامی ایران در نظام بینالملل
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، ایران
doi
چکیده
تاریخ، همواره با ظهور فناوریهای بدیعی که تطورات معنتابهی را در دنیا رقم زدهاند، کامل شده است. موشک بالستیک دریچهای از قرایح نظامی و سیاسی کشورها را به روی آنان میگشاید و بر دامنه قدرت و اقتدار بینالمللی آنان میافزاید. وجه ممیزات موشکهای بالستیک از بُعد تسلیحاتی نظیر برد، دقت و سرعت شگرف در حمل کلاهکهای سنگین و همچنین کاربرد غیرتسلیحاتی آن در صنعت فضایی و پرتاب ماهواره، رجحان آنرا نسبت به سایر پرتابههای مشابه رقم زده است. حساسیت دولتهای متنفذ بینالمللی بر سر مسأله موشکی، معلول مختصه ممتاز این فناوری در افزایش توان دفاعی و فضایی کشورها است. به همین سبب در میان فقدان هنجارهای لازمالاجرای بینالمللی، مبادرت به تصمیمگیریهای خودسرانه سیاسی و انحصاری کردهاند. آنچه در این تحقیق ازنظر گذرانده میشود، بایستههای حقوقی دفاع و صیانت از موضوع موشکی جمهوری اسلامی ایران در جولانگاه جهانی است. یافتههای تحقیق مبین آن است که برخلاف ادعاهای طرحشده، فعالیتهای مشروع و صلحآمیز موشکی کشور در سالهای بعد از انقلاب اسلامی، نمایانگر احراز حق ذاتی ایران در نظام بینالملل است که اعزاز آن و بهرسمیتشناختن حق دفاع موشکی، از تعهدات جامعه بینالمللی در قبال جمهوری اسلامی ایران محسوب میشود.
