تحلیلی بر شکل معابد هندو و نقش اسطوره در شکلگیری نقشه و نمای معابد
نویسندگان
1 استادیار گروه هنر و معماری، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران
doi
10.22034/jrr.2022.303528.1920چکیده
هند یکی از سرزمینهایی است که مهد بسیاری از باورها، اندیشههای مذهبی و فلسفی جوامع انسانی بوده است. دایره و مربع از جمله فرمهای بنیادین در هنر و معماری عهد باستان به شمار میرود که در طراحی معابد هندو به کار رفته است. هندسه مقدسی که در معابد هندو استفاده شده، بر پایه دانش مشهوری به نام واستوشاستره است. پژوهش حاضر با روش توصیفیتحلیلی انجام شده، و هدفش مطالعه دانش هنر مقدس مَندله و تأثیر آن در شکلگیری و گسترش فضاهای معماری معابد هندو است. این پژوهش به این نتیجه میرسد که از دو نظر میتوان معابد هندو را بررسی کرد. از دیدگاه نخست، معابد از منظر زیرساخت و نحوه اجرای نقشه آنها مطالعه میشود که در این منظر، اجرای دستورهای واستوپوروشَه مَندله از ملزومات آن بوده است. دیدگاه دوم معابد را از لحاظ نما و تزیینات آن مورد مطالعه قرار میدهد. حاصل مطالعه نشان میدهد که تحولات اعمالشده در روبنای معابد، متأثر از اساطیر و کهنالگوهای هند بوده و فرم و محتوای این روبنا بیانگر مفاهیم اسطورهای است.