خوشهبندی گفتمانهای حاکم درباره ساختار مناسب برای سیاستگذاری علم و فناوری در ایران به روش میانگین فازی (FCM)
نویسندگان
1 استاد مهندسی فناوری اطلاعات، دانشگاه تربیتمدرس؛
2 دانشجوی دکتری سیاستگذاری علم و فناوری، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیتمدرس؛
3 استاد سیاستگذاری علم و فناوری، دانشگاه تربیتمدرس؛
doi
10.22034/mr.2021.4039.4043چکیده
بهرغم تحولات چشمگیر علم و فناوری در ایران طی سالهای اخیر، انتقادات بسیاری ناظر بر اشکالات ساختاری در نظام سیاستگذاری علم و فناوری در ایران مطرح میشود. هدف اصلی مقاله حاضر که مبتنیبر پارادایم فلسفی تفسیرگرایی انجام شده، احصای گفتمانهای متعدد درباره ساختار مناسب برای سیاستگذاری علم و فناوری در ایران به روش خوشهبندیِ میانگین فازی و مبتنیبر نظرات خبرگان است. بهاینترتیب چارچوب سیاستگذاری علم و فناوری مبتنیبر مدل سازمان توسعه و همکاریهای اقتصادی گسترش داده شد. دلیل بهکارگیری منطق فازی در این پژوهش که برای نخستین بار در روش تحلیل گفتمان استفاده میشود، تقریبِ بیشتر آن به ماهیتِ پیچیده و پرابهام علوم اجتماعی است. بر این اساس نظر پنجاه نفر از خبرگان با استفاده از پرسشنامه گردآوری و توسط نرمافزارهای MATLAB و SPSS تحلیل شد. یافتههای پژوهش نشان میدهد وضعیت موجود در قالب یک گفتمان نگاشت میشود؛ اما برای وضعیت بهبودیافته، دستِکم دو «گفتمان مشارکتی» و «گفتمان مستقل» متصور است. همچنین ماتریس نهاد - وظیفه برای تکامل ساختار نهادی سیاستگذاری علم و فناوری در ایران ترسیم میشود. در نهایت بدون اینکه تلاشی برای حذف، ادغام یا افزودن نهادی انجام شود بعضی وظایف به بعضی نهادها تخصیص و بعضی وظایف از بعضی نهادها اخذ میشود.