برآورد تابع تقاضای اوقات فراغت خانوار مناطق شهری ایران
نویسندگان
1 جامعه المصطفی العالمیه
2 جامعه المصطفی العالمیه
3 جامعه المصطفی العالمیه
doi
10.22084/aes.2024.28459.3644چکیده
اوقات فراغت و شیوههای گذران آن، یکی از بخشهای مهم زندگی روزمرۀ بشر است که امروز با مسائل و چالشهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی متعددی مواجه شده است. نحوۀ گذران این اوقات در پرداختن به امور موردعلاقۀ فرد و خانوار منتزع شده و به صنعتی واقعی-مجازی تابع مقتضیات و عوامل متعددی تبدیل شده است. هدف این پژوهش برآورد تابع تقاضای اوقات فراغت خانوار مناطق شهری ایران و بررسی عوامل مرتبط با ویژگیهای خانوار شهری شامل: سن، سطح سواد، جنسیت، وضعیت زناشویی و میزان تمکن مالی سرپرست خانوار بر زمان صرفشده در حوزۀ فراغت است؛ بدینمنظور از روش حداقل مربعات معمولی برای بررسی ارتباط میان متغیرها و واردکردن متغیرهای مجازی در مدل استفاده شد و ضرایب مدل براساس دادههای سال آماری 99-1398 برآورد گردید. براساس نتایج مدل، خانوارهای شهری دارای سرپرستان مرد در قیاس با خانوارهای شهری با سرپرستان زنان، فرصت کمتری برای اوقات فراغت میگذارند؛ از سوی دیگر، خانوارهای شهری که سرپرست آنها متأهل هستند، تمایل بیشتری به اختصاص زمان به فعالیتهای فراغتی دارند. بهعلاوه تمکن مالی عاملی اثرگذار در تخصیص زمان بیشتر به فراغت خانوارهای شهری است.