بازخوانی دینبودگی یارسان
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
doi
10.22034/jrr.2021.261350.1805چکیده
یارسانیان را در ایران به نام اهل حق دانسته و دیدهاند و دیگران، علوی، نُصیری، شاملو، صارلی، غُلات، بکتاشی و ... خواندهاند. آنین (در حالی) که نام اهل حق گویای پندار، پنداشت و انگاشت پشمینهپوشان، درویشان و هر آن کس است که داشتار شور و شیدای فرزان (عرفان) بر دل و دیده باشد. نوشتارهای کهن یارسانی، آیین ویژهٔ برخی از لران و کردان را از دیرباز یارسان نامیدهاند و چنین برمیآید که نام اهل حق، نامی جدید بر اینان باشد نه نامی خودخوانده از سوی خودشان. از دیگر سوی، بی هیچ روی نمیتوان مانندگیهای فراوان آیین یارسان را با اسلام و بهویژه شیعه از دیده دور داشت. بسیاری از بزرگان و بُرزشمندان (قدیسان) آیین یاری پس از پدیداری اسلام در سرزمینهای اسلامی و با آموزههای آن به پیدایی آمدهاند. گفتمان سپیدهدم آفرینش، پیامبران آسمانی، جهانبینی یکتاپرستانه، جایگاه ویژهٔ امام علی و پردگیان پاک پیامبر و بسیاری باورها نشان از رنگ و انگ اسلام و شیعه دارد. پَن (اما) داستان دینبُرداری یارسانیان بسی از آنچه بسیاری پنداشتهاند ژرفتر و نیازمند پژوهشهای نغزتر است. تلاش یاریان برای زندهساختن «آیین ایران» و «آیین کردان»، ورجاوندی (تقدس) دفتر «سرانجام»، پیامبرگونگی شاه سَهّاک و باورهایی همچون خداانسانانگاری، دونادون، بیا و بس و فراوان باورهای دیگر، نشان از دیگردینیِ یارسان دارد. در این جستار میکوشیم تا به شیوهٔ گزارشیپردازشی و به روش پدیدارشناسانه از نگاه دینانپژوهی (رشتهٔ ادیان)، دینگونگی و دینبودگی یارسان را بنمایانیم.