تأثیر معاهدات سرمایهگذاری دوجانبه بر جریانات ورودی سرمایهگذاری خارجی از کشورهای توسعهیافته به ایران
نویسندگان
1 جامعه المصطفی العالمیه
2 دانشگاه فردوسی مشهد
3 جامعه المصطفی العالمیه
doi
10.22084/aes.2024.29017.3677چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر معاهدات سرمایهگذاری دوجانبه بر جریانات ورودی سرمایهگذاری خارجی از کشورهای توسعهیافته به ایران است. در اینراستا، از دو رویکرد رایج در ادبیات سرمایهگذاری خارجی؛ یعنی مدل جاذبه و دانش-سرمایه بهعنوان چارچوب تحلیلی تحقیق حاضر، و همچنین روش حداکثر راستنمایی شبه پواسن در دورۀ زمانی 2002 تا 2020م. استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که هر دو مدل جاذبه و دانش-سرمایه توضیح قابلقبولی از جریانات ورودی سرمایهگذاری خارجی از کشورهای توسعهیافته به ایران ارائه میدهند. ضریب متغیر مربوط به وجود معاهدات سرمایهگذاری دوجانبه بین ایران و کشور مبدأ سرمایه، مثبت و معنادار بوده و بیانگر این است که امضای معاهدۀ سرمایهگذاری دوجانبه سبب افزایش جذب سرمایهگذاری خارجی از کشور طرف معاهده به ایران میشود. تحریمهای اعمال شده علیه ایران با کاهش جریانات ورودی سرمایهگذاری خارجی به کشور همراه بوده است. درنهایت نتایج حاکی از آن است که سرمایهگذاری خارجی کشورهای توسعهیافته در ایران بیشتر از نوع سرمایهگذاری افقی است تا عمودی.
