رابطه ساختاری اضطراب سلامت و خودبیمارپنداری سایبری با واسطه‌گری سواد سلامت و باورهای فراشناختی در دانشجویان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

2 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

3 دانشیار گروه روانشناسی- دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

doi
10.30473/hpj.2026.75402.6298
چکیده

مقدمه: جستجوهای مربوط به‌سلامتی باوجود دسترسی به هزاران اطلاعات متنوع در اینترنت، اغلب باعث سردرگمی و تشدید اضطراب سلامت و بیماری در افراد می‌شود. به همین جهت، شناسایی عواملی که این اضطراب را کاهش دهد بسیار مهم است. بنابراین، هدف این پژوهش بررسی رابطه ساختاری اضطراب سلامت و خودبیمارپنداری سایبری باواسطه گری سواد سلامت و باورهای فراشناختی در دانشجویان بود. روش: مطالعه حاضر توصیفی و از نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد شهر خوی در نیمسال دوم تحصیلی 1403-1402 بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس 200 دانشجو با توجه به معیارهای ورود و خروج از پژوهش به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار مورداستفاده در این پژوهش پرسشنامه خودبیمارپنداری سایبری مک الری و شولین (۲۰۱۴)، اضطراب سلامت سالکوسکیس و وارویک (۲۰۰۲)، سواد سلامت منتظری و همکاران (۱۳۹۴) و باورهای فراشناختی ولز و کارترایت هاتون (۲۰۰۴) بود. جهت تحلیل داده‌ها از مدل یابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزار Amos نسخه۲۴ و SPSS نسخه ۲۴ استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که مدل پژوهش از حمایت تجربی و پردازش قابل قبولی برخوردار بود. همچنین ضرایب مسیر نشان داد که همه مسیرها معنادار بودند (001/0>p). نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان‌دهنده نقش و اهمیت باورهای فراشناختی و آموزش سواد سلامت  در جهت کاهش اضطراب سلامت است