مدل‌یابی معادلات ساختاری اختلال بدریخت انگاری بر اساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه با نقش میانجی عزت نفس در زنان مبتلا به سرطان پستان

نویسندگان

1 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

2 دانشجوی کارشناس ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

doi
10.30473/hpj.2026.74200.6228
چکیده

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی مدل­یابی معادلات ساختاری اختلال بدریخت انگاری بر اساس طرحواره‏های ناسازگار اولیه با نقش میانجی عزت نفس در زنان مبتلا به سرطان پستان بود.روش: روش این مطالعه توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به مرکز آنکولوژی بیمارستان امام خمینی (ره) و امام حسین (ع) شهر تهران در پاییز سال 1403 بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین (2023) و با روش نمونه‏گیری هدفمند 300 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده­­های پژوهش شامل مقیاس اختلال بدریخت­انگاری بدن (BDDS) هانلی و همکاران (2020)، فرم کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ نسخه سوم (YSQ-S3) یانگ (2005) و مقیاس عزت نفس (RSEs) روزنبرگ (1989) بود. داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد.یافته‌ها: یافته­های پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم طرحواره‏های ناسازگار اولیه  و عزت نفس بر روی اختلال بدریخت انگاری معنادار است. همچنین نتایج نشان داد که عزت نفس در رابطه بین طرحواره‏های ناسازگار اولیه با اختلال بدریخت انگاری نقش میانجی و معنادار دارد. همچنین مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (07/0=RMSEA، 05/0= SRMRو 05/0>p) و 84 درصد از واریانس اختلال بدریخت انگاری تبیین می­شود.نتیجه‌گیری: می­توان نتیجه­گیری کرد که با طرحواره درمانی و آموزش عزت نفس می­توان اختلال بدریخت انگاری بدن در زنان مبتلا به سرطان پستان را بهبود بخشید.