زیست‌جهان معنای صمیمت زنان تاب‌آور ایرانی بهبودیافته از کرونا

نویسندگان

1 دکترای تخصصی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، گروه پژوهشی اشتغال و بازارکار موسسه پژوهشی نوآوری اجتماعی مهرپژوهان، تهران، ایران

2 استادیار، دانشکده علوم انسانی دانشگاه، علم و فرهنگ تهران، ایران

3 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

4 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.30473/hpj.2026.75231.6283
چکیده

مقدمه: صمیمیت توانایی شناخت خود در حضور دیگران با انگیزۀ اهمیت‌دادن به کیفیت درآمیختگی اجتماعی است. با توجه به نقش صمیمیت در سلامت روان، هدف پژوهش، واکاوی تجربه زیستۀ صمیمیت زنان تاب‌آور است.روش: روش تحقیق مورد استفاده در این مقاله از نوع کیفی است. داده‌ها از 12 زن ایرانی با نمونه‌گیری هدفمند مبتنی برمعیار و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته گردآوری شد. ابتدا زنان با نمرۀ تاب‌آوری بالاتر از 85 از مقیاس عوامل محافظتی-24 که از کرونا بهبودیافته تا سال 1402 بودند انتخاب و با آن‌ها مصاحبه شد. متن مصاحبه‌ها با روش پدیدارشناسی کلایزی در هفت مرحله تحلیل شد.یافته‌ها: شرکت‌کنندگان این مطالعه، صمیمیت را در سه مضمون اصلی ارتباط عاطفی عمیق، تعامل فیزیکی و جنسی صمیمانه، تفاهم و هماهنگی در امور روزانه با 9 زیرمضمون و 95 کد اولیه معنا کردند و از راهبردهای مدیریت تعارضات و حل مساله، حفظ استقلال فردی در رابطه، انعطاف‌پذیری در مواجهه با تغییرات، حفظ تعادل کار و زندگی، حمایت اجتماعی، تقویت معنویت و ارزش‌های مشترک، شوخ‌طبعی و تفریح بهره می‌گرفتند تا به رضایت زناشویی، اعتماد و همدلی در رابطه، استقلال و توانمندی شخصی، ارتباط جنسی باکیفیت، مدیریت تعارضات، مشارکت در تصمیم‌گیری‌ها، امنیت روانی، فضای مثبت برای رشد فرزندان، شادی و رضایت از زندگی برسند. برای بررسی تایید پایایی فرآیند تحلیل از ضریب اعتبار «هولستی» استفاده شد.نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از تجارب زیسته معنای صمیمیت زنان تاب‌آور ایرانی بهبود یافته از کرونا در سه مضمون اصلی ارتباط عاطفی عمیق، تعامل فیزیکی و جنسی صمیمانه، تفاهم و هماهنگی در امور روزانه نشان دهندۀ نوع معنای صمیمیت آن‌ها در سه حیطۀ عاطفی جنسی و تفاهم و همدلی می‌باشد. از این یافته‌ها می‌توان در راستای توانمند‌سازی درمانگران و پژوهشگران زوج درمانی  بهره گرفت.