مدل برنامهریزی استراتژیک اینترنت اشیا و دلالتهایی برای سازمانهای دولتی
نویسندگان
1 دکترای مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 استاد گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
4 استاد، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22034/jipas.2023.312222.1272چکیده
اینترنت اشیا با کاربردها و توسعه سریع آن، فرصتهای زیادی را برای کسبوکارها فراهم میآورد. در عصر اینترنت اشیا به عنوان یک فناوری برهم زننده، راهبردها به سرعت عقب میمانند. بنابراین سرعت برنامهریزی باید همگام با شرایط جدید بوده و مفاهیم اینترنت اشیا به آن اضافه شود. علیرغم اهمیت موضوع برنامهریزی استراتژیک اینترنت اشیا، پژوهشهای اندکی در مورد مدلی مناسب برای برنامهریزی استراتژیک اینترنت اشیا صورت گرفته است. در این مقاله، به منظور توسعه چنین مدلی، با استفاده از روش فراترکیب، بررسی نظاممندی در ادبیات مرتبط با موضوع این پژوهش صورت گرفته است. در نهایت مدل برنامهریزی استراتژیک اینترنت اشیا با 4 مؤلفه و 11 زیرمؤلفه و توالی آنها توسعه داده شد. شناسایی فرصتهای کسبوکار اینترنت اشیا، ارزیابی قابلیتهای فنی مورد نیاز اینترنت اشیا، ارزیابی قابلیتهای سازمانی مورد نیاز اینترنت اشیا و امکانسنجی اقتصادی تأمین قابلیتهای فنی و سازمانی اینترنت اشیا به عنوان مؤلفههای مدل برنامهریزی استراتژیک اینترنت اشیا معرفی شدهاند. مدل ارائه شده در این مقاله عام میباشد، لیکن پیادهسازی هر یک از مؤلفهها، در هر سازمان، صنعت و یا هر بخشی (از جمله بخش دولتی) ممکن است تفاوتهای اجرایی با یکدیگر داشته باشند.
