راهبردهای نظام سیاستگذاری بینالمللی در قبال جنایت تعقیب و آزار و جرمانگاری آن در حقوق ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه آموزشی حقوق جزا و جرمشناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران
2 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران؛
doi
10.22034/mr.2021.3993.4003چکیده
جنایت «تعقیب و آزار» که در منشور نورنبرگ بهعنوان جنایت علیه بشریت جرمانگاری شد، از زمان تصویب اساسنامه دادگاه کیفری بینالمللی و شناسایی تدریجی نظام حقوقی کشورها، در حقوق بینالملل از حیث شدت و اهمیت و به لحاظ میزان مجازات، از سنگینترین جنایت بشریت به شمار میرود. حصری نبودن مصادیق این جنایت بسترهای متعددی برای وقوع آن در ابعاد مختلف سیاسی، مذهبی، نژادی و ... به وجود آورده است. در حقوق داخلی عناوین مجرمانهای مشابه مصادیق جنایت تعقیب و آزار مشاهده میشود؛ اما آیا وجود این عناوین، نیاز به جرمانگاری همسو با اساسنامه دیوان را برطرف میکند؟ و به استناد آنها و درحالیکه ایران هنوز به دیوان ملحق نشده، میتوان مرتکبین جنایات مهم بینالمللی را تحت پیگرد قرار داد؟ با بررسی توصیفی ـ تحلیلی این جنایت، رویکردهای متفاوتی در این باره تبیین و ضرورت جرمانگاری داخلی براساس الزامات ملی و بینالمللی محرز شد.