بررسی تأثیر ساختار کنترل‌ های داخلی بر رفتارهای اخلاقی سازمانی با نقش میانجی اثربخشی کنترل داخلی و نقش تعدیل‌گر ذهن‌آگاهی سازمانی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه حسابداری و حسابرسی، دانشکده حسابداری و علوم مالی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشجوی دکترای حسابداری، دانشکده حسابداری و علوم مالی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22034/iaar.2025.241598
چکیده

رفتارهای اخلاقی در سازمان­ها می­تواند به عنوان نشانه­ای از اعتلای سازمانی باشد که نتیجه نظارت مناسب در طول زمان و ایجاد ذهنیت مثبت در بین کارکنان است. هدف پژوهش حاضر  بررسی تأثیر ساختار کنترل‌های داخلی بر رفتارهای اخلاقی سازمانی با نقش میانجی اثربخشی کنترل داخلی و  نقش تعدیل‌گر ذهن‌آگاهی سازمانی می­باشد. بدین منظور از روش توصیفی- پیمایشی و ابزار پرسشنامه استاندارد در این پژوهش استفاده شده است. نمونه آماری پژوهش شامل 154 نفر از مدیران میانی و ارشد گروه شرکت­های بخش خصوصی که دارای حداقل دو سال سابقه کاری بوده، می­باشد که با روش نمونه­گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. همچنین، از طریق مدل­سازی معادلات ساختاری، فرضیه­های تحقیق مورد آزمون قرار گرفت. شواهد آزمون­ها نشان داد که ساختارهای کنترل داخلی تأثیر مثبتی بر اثربخشی کنترل داخلی دارد. همچنین، اثربخشی کنترل داخلی بر رفتار اخلاقی سازمانی تأثیر مثبت داشته است. یافته­ها بیانگر این است که اثربخشی کنترل داخلی تأثیر ساختار کنترل داخلی بر رفتارهای سازمانی اخلاقی را واسطه می­کند. علاوه بر این نتایج گواه بر این بوده که ذهن­آگاهی سازمانی به طور مثبت تأثیر ساختارهای کنترل داخلی بر اثربخشی کنترل داخلی را تعدیل می­کند. لذا نتایج پژوهش تئوری نمایندگی مبنی بر اثرات مثبت کنترل­های داخلی در کاهش هزینه­های نمایندگی و سوق ایشان به سوی رفتارهای اخلاقی را به تصویر می­کشد.