بررسی تأثیر ساختار کنترل های داخلی بر رفتارهای اخلاقی سازمانی با نقش میانجی اثربخشی کنترل داخلی و نقش تعدیلگر ذهنآگاهی سازمانی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حسابداری و حسابرسی، دانشکده حسابداری و علوم مالی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای حسابداری، دانشکده حسابداری و علوم مالی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/iaar.2025.241598چکیده
رفتارهای اخلاقی در سازمانها میتواند به عنوان نشانهای از اعتلای سازمانی باشد که نتیجه نظارت مناسب در طول زمان و ایجاد ذهنیت مثبت در بین کارکنان است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر ساختار کنترلهای داخلی بر رفتارهای اخلاقی سازمانی با نقش میانجی اثربخشی کنترل داخلی و نقش تعدیلگر ذهنآگاهی سازمانی میباشد. بدین منظور از روش توصیفی- پیمایشی و ابزار پرسشنامه استاندارد در این پژوهش استفاده شده است. نمونه آماری پژوهش شامل 154 نفر از مدیران میانی و ارشد گروه شرکتهای بخش خصوصی که دارای حداقل دو سال سابقه کاری بوده، میباشد که با روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. همچنین، از طریق مدلسازی معادلات ساختاری، فرضیههای تحقیق مورد آزمون قرار گرفت. شواهد آزمونها نشان داد که ساختارهای کنترل داخلی تأثیر مثبتی بر اثربخشی کنترل داخلی دارد. همچنین، اثربخشی کنترل داخلی بر رفتار اخلاقی سازمانی تأثیر مثبت داشته است. یافتهها بیانگر این است که اثربخشی کنترل داخلی تأثیر ساختار کنترل داخلی بر رفتارهای سازمانی اخلاقی را واسطه میکند. علاوه بر این نتایج گواه بر این بوده که ذهنآگاهی سازمانی به طور مثبت تأثیر ساختارهای کنترل داخلی بر اثربخشی کنترل داخلی را تعدیل میکند. لذا نتایج پژوهش تئوری نمایندگی مبنی بر اثرات مثبت کنترلهای داخلی در کاهش هزینههای نمایندگی و سوق ایشان به سوی رفتارهای اخلاقی را به تصویر میکشد.