چرا برخی خطمشیهای ملی، اوضاع را بدتر میکنند؟
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22034/jipas.2023.344307.1405چکیده
خطمشیهای عمومی حلقه پیوند بین حکمرانی ملی و اداره امور عمومی هستند. هدف غایی این خطمشیها، حل مسائل عمومی است. مسئله خطمشی اشاره به نیازی است که محقق نشده؛ ارزشی که رعایت نشده؛ یا فرصتی که استفاده نشده است. مسئلهمحوری، ویژگی بارز علم خطمشیگذاری عمومی است. امّا بر اساس قانون آثار ناخواسته، گاهی اوقات این خطمشیها نه تنها مسائل را حل نمیکنند، بلکه اوضاع را بدتر میکنند. در خصوص علل این آثار، مطالعات متعدد پراکندهای انجام شده است. امّا تاکنون چارچوب جامعی برای تشخیص این علل ارائه نشده است. بر این اساس، پرسش اصلی این مقاله آن است که «چرا برخی خطمشیهای عمومی اوضاع را وخیمتر میکنند». نویسنده در پرتو استعاره «بیمار- پزشک»، بیست علت این پدیده را با ذکر شواهدی در ایران، واکاوی و تحلیل میکند. نویسنده مدعی است این چارچوب علل، میتواند چارچوبی تشخیصی برای ارزشیابی کیفیت خطمشیهای عمومی باشد. در پایان دلالتهای نظری و عملی این تحلیل، برای پژوهشگران و خطمشیگذاران ارائه و بررسی خواهد شد.
